6 Ekim 2010 ÇARÞAMBA

Resmî Gazete

Sayý : 27721

YÖNETMELÝK

Çevre ve Orman Bakanlýðýndan:

ATIKLARIN YAKILMASINA ÝLÝÞKÝN YÖNETMELÝK

BÝRÝNCÝ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanýmlar ve Genel Kurallar

             Amaç

             MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliðin amacý, atýklarýn yakýlmasýnýn çevre üzerine olabilecek olumsuz etkilerini, özellikle hava, toprak, yüzey sularý ve yeraltý sularýnda emisyonlar sonucu oluþan kirliliði ve insan saðlýðý için ortaya çýkabilecek riskleri uygulanabilir yöntemlerle önlemek ve sýnýrlandýrmaktýr.

             Kapsam

             MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, atýk yakma ve beraber yakma tesisleri için gerekli asgari þartlarý kapsar. Ancak, aþaðýda belirtilen atýklarý bertaraf eden yakma ve beraber yakma tesisleri bu Yönetmeliðin kapsamý dýþýndadýr;

             a) Tarým ve ormancýlýk kaynaklý bitkisel atýklar,

             b) Isý geri kazanýmý maksadýyla tesisin kendi bünyesinde yakýlan gýda sanayi kaynaklý bitkisel atýklar,

             c) Ham kâðýt hamuru ve kâðýt üretiminden kaynaklanan ýsý geri kazanýmýnýn yapýldýðý lifli bitkisel veya organik atýklar,

             ç) Özellikle inþaat ve yýkým atýklarýndan çýkan halojenli organik bileþiklerin kullanýldýðý tahta atýklar,

             d) Cam þiþeler vb. yerlerde kullanýlan mantar týpalar,

             e) Radyoaktif atýklar,

             f) Hayvan kadavralarý ve hayvan atýklarý,

             g) Petrol ve gaz kaynaklarýnýn aranmasýndan, iþletilmesinden kaynaklanan ve tesis içinde yakýlan atýklar.

             (2) Ayrýca, yakma iþlemini iyileþtirmek amacý ile araþtýrma, geliþtirme, test amaçlý kullanýlan ve yýlda 50 tondan az atýk bertaraf eden pilot tesisler, bu Yönetmeliðin kapsamý dýþýndadýr.

             Dayanak

             MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayýlý Çevre Kanununun 8 inci, 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayýlý Çevre ve Orman Bakanlýðý Teþkilat ve Görevleri Hakkýnda Kanunun 9 uncu maddesine dayanýlarak hazýrlanmýþtýr.

             Tanýmlar

             MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

             a) Atýk: 5/7/2008 tarihli ve 26927 sayýlý Resmî Gazete’de yayýmlanan Atýk Yönetimi Genel Esaslarýna Ýliþkin Yönetmeliðin 4 üncü maddesinde atýk olarak tanýmlanan, herhangi bir faaliyet sonucunda oluþan, çevreye atýlan veya býrakýlan, ayný Yönetmeliðin Ek-1’inde yer alan sýnýflardaki herhangi bir maddeyi ve 15 inci maddesinde yer alan atýklar ile ilgili yapýlacak bütün çalýþmalarda, atýðýn tanýmýna karþýlýk gelen altý haneli atýk kodunun tam olarak kullanýlmasýný,

             b) Bakanlýk: Çevre ve Orman Bakanlýðýný,

             c) Beraber yakma tesisi: Ana gayesi enerji üretimi veya ürün imal etmek olan, atýklarý alternatif veya ek yakýt olarak kullanan veya atýðý termal olarak bertaraf eden,  atýk kabul ünitesi, geçici depolama birimi, ön iþlem ünitesi, atýk besleme ve hava ikmal sistemleri, kazan,  baca gazý arýtým üniteleri, yakma sonucu oluþan kalýntýlarýn geçici depolama ve atýksularýn arýtýlmasý için tesis içinde yer alan üniteler, baca, yakma iþlemlerini kontrol etmek, yakma þartlarýný kaydetmek, izlemek için kullanýlan ölçüm cihazlarý ve sistemler de dahil olmak üzere, beraber yakma tesisinde yer alan bütün üniteleri kapsayan her türlü tesisi  (ancak beraber yakma iþlemi ürün veya enerji üretimi deðil de atýklarýn termal olarak bertarafýný hedefliyorsa  yakma tesisi olarak kabul edilir),

             ç) Dioksinler ve furanlar: Ek-1’de listelenmiþ olan bütün poliklorlu dibenzo-p-dioksinler ve dibenzofuranlardan oluþan gazlarý,

             d) Emisyon: Maddelerin, titreþimlerin, ýsýnýn veya gürültünün bireysel veya yayýlý kaynaklardan hava, su ve topraða doðrudan veya dolaylý olarak yayýlmasýný,

             e) Emisyon sýnýr deðerleri: Belirli zaman aralýklarýnda aþýlmamasý gereken ve belirli parametreler ile ifade edilen kütle, konsantrasyon ve/veya bir emisyonun seviyesini,

             f) Ýþletici: Tesisi iþleten veya kontrol eden gerçek veya tüzel kiþi ile teknik faaliyetlerin yürütülmesi için ekonomik yetkinin verildiði kiþiyi,

             g) Kalýntý: Yakma veya beraber yakma iþlemi, baca gazý veya atýksu arýtýmý ile yakma veya beraber yakma tesisi içindeki diðer iþlemler sonucu ortaya çýkan ve Atýk Yönetimi Genel Esaslarýna Ýliþkin Yönetmeliðin 3 üncü maddesinde atýk olarak tanýmlanan; yakma fýrýnlarýndan kaynaklanan taban külü, cüruf, uçucu kül ve kazan tozu, gaz arýtýmýndan kaynaklanan katý reaksiyon ürünleri, atýk sularýn arýtýlmasýndan çýkan arýtma çamuru, kullanýlmýþ katalizörler veya kullanýlmýþ aktif karbon dâhil olmak üzere her türlü sývý veya katý maddeyi,

             ð) Karýþýk evsel atýk: Atýk Yönetimi Genel Esaslarýna Ýliþkin Yönetmeliðin Ek-4’ünde yer alan atýk listesinde 20 01 ve 20 02 kodu altýnda bulunan atýklar hariç olmak üzere, evlerden kaynaklanan atýklarýn yaný sýra, yapýsý ve bileþimi açýsýndan evsel atýklara benzer ticari, endüstriyel ve kurumsal atýklarý,

             h) Lisans: Bakanlýk tarafýndan bu Yönetmelikteki þartlara uygun olarak faaliyette bulunmasýna izin verilen, iþletilmesi belirli þartlara baðlanan veya iþletici tarafýndan ayný mevkide çalýþtýrýlan bir veya daha çok tesisi veya bir tesisin belirli bölümlerini kapsayan yazýlý bir veya benzer birkaç kararý,

             ý) Mevcut yakma veya beraber yakma tesisi: Bu Yönetmeliðin  yürürlüðe girdiði tarihte faaliyette bulunan ve lisans almýþ tesisler veya lisans baþvuru dosyasýný eksiksiz olarak sunmuþ  olan bir yakma veya beraber yakma tesisini,

             i) Nominal kapasite: Yakma tesisini meydana getiren fýrýnlarýn saat baþýna yakýlan atýðýn kalorifik deðerine göre hesaplanan yakma kapasitelerinin toplamýný,

             j) Tehlikeli atýk: 14/3/2005 tarihli ve 25755 sayýlý Resmî Gazete’de yayýmlanan Tehlikeli Atýklarýn Kontrolü Yönetmeliðinin 4 üncü maddesinde tanýmlanan,

             1) Poliklorlu aromatik hidrokarbon (poliklorlu bifeniller (PCB) veya pentaklorlu fenoller (PCP) gibi) içeriði  aðýrlýkça % 0.005 den az olan,

             2) Ayný Yönetmeliðin Ek-4’ ünde listelenen bileþenleri içeren, ancak Atýk Yönetimi Genel Esaslarýna Ýliþkin Yönetmeliðin Ek-3/B’sinde verilen eþik konsantrasyonlarýn altýnda kalan,

             3) Net kalorifik deðeri, kilogram baþýna en az 50 MJ’a eþit veya bu deðer üzerinde olan,

             4) Atýk Yaðlarýn Kontrolü Yönetmeliðinin 4 üncü maddesinde tanýmlanan atýk yaðlar dâhil olmak üzere,  yanýcý sývý atýklarýn doðrudan yanmasý sebebiyle ortaya çýkan baca gazý emisyonunun, gaz yaðýndan çýkan emisyonlardan baþka emisyonlara neden olmayacak veya gaz yaðýnýn yanmasýndan kaynaklanan emisyonlardan daha yüksek emisyon konsantrasyonuna neden olamayacak olan her türlü yanýcý sývý atýklar

             dýþýndaki atýklarý,

             k) Yakma tesisi: Atýk kabul birimi, geçici depolama birimi, ön iþlem birimi, atýk besleme ve hava besleme sistemleri, kazan,  baca gazý arýtým sistemleri, yakma sonucu oluþan kalýntýlarýn düzenli depolanmasý ve atýksularýn arýtýlmasý için tesis içinde yer alan birimler, baca, yakma iþlemlerini kontrol etmek ve yakma þartlarýný izlemek ve kaydetmek için kullanýlan ölçüm cihazlarý ve sistemler de dahil olmak üzere tesiste yer alan bütün birimleri  kapsayan, ortaya çýkan yanma ýsýsýný geri kazanabilen veya kazanamayan, atýklarýn oksitlenme yoluyla yakýlmasý, piroliz, gazlaþtýrma veya plazma iþlemleri gibi diðer termal bertaraf iþlemleri de dahil olmak üzere termal yolla bertarafýna yönelik her türlü sistemi,

             ifade eder.

             Genel kurallar

             MADDE 5 – (1) Yakma veya beraber yakma iþlemine tabi tutulmadan önce atýðýn tehlikeli atýk olup olmadýðý, atýk içeriðinde radyoaktif madde bulunup bulunmadýðý belirlenir. Tehlikeli ve tehlikesiz  atýklarýn yakýlmasýna veya beraber yakýlmasýna iliþkin ayný emisyon limit deðerleri uygulanýr.

             (2) Yakma ve beraber yakma iþlemi sýrasýnda üretilen ýsýnýn, elektrik enerjisine dönüþtürme, üretim sürecinde kullanma ya da bölgesel ýsýtmada kullanma gibi yöntemlerle en elveriþli biçimde geri kazanýlmasý esastýr.

             (3) Yakma ve beraber yakma tesisleri, 7 nci maddede de verilen iþletme koþullarýný saðlamak amacýyla atýk kabul ünitesi, laboratuar, geçici depolama alanlarý ve atýk besleme sistemine sahip olmak zorundadýr. Bu birimlerde yapýlan tüm iþlemler kayýt altýna alýnýr. Ayrýca, atýklarýn yakýldýðý tesisler, tam yanmanýn saðlanabileceði þekilde kurulur ve iþletilir.

             (4) Atýk kullanýmýndan kaynaklanabilecek kazalara karþý acil durum ve müdahale planlarý hazýrlanýr, bu konuda yeterli sayý ve nitelikte eðitilmiþ personel ve ekipman bulundurulur.

             (5) Atýklarýn taþýnmasý; Atýk Yönetimi Genel Esaslarýna Ýliþkin Yönetmeliðin 10 uncu maddesi gereði bu iþ için lisans almýþ kiþi ve kuruluþlarca atýðýn özelliðine uygun araçlarla yapýlýr. Taþýma esnasýnda Ulusal Atýk Taþýma Formlarýnýn kullanýlmasý zorunludur.

             (6) Tesislerden kaynaklanan cüruf ve baca gazý partiküllerinin ayrý ayrý toplanmasý ve çevreye duyarlý bertarafýnýn Atýk Yönetimi Genel Esaslarýna Ýliþkin Yönetmeliðin 9 uncu madde gereði lisans almýþ tesislerde saðlanmasý zorunludur.

             (7) Bir yakma veya beraber yakma tesisi için Bakanlýða yapýlan lisans baþvurusunun deðerlendirilmesinde aþaðýda belirtilen hususlar dikkate alýnýr:

             a) Tesis, bertaraf edilecek atýklarýn türüne ve kategorisine göre tasarlanýr, donatýlýr ve iþletilir.

             b) Yakma ve beraber yakma iþlemi sýrasýnda üretilen ýsýnýn, elektrik enerjisine dönüþtürme, üretim sürecinde kullanma veya bölgesel ýsýtmada kullanma gibi yöntemlerle en elveriþli biçimde geri kazanýlmasýna öncelik verilir.

             c) Kalýntýlarýn miktarý, bunlarýn çevreye verecekleri zararlar asgariye indirilir ve uygun olan hallerde geri dönüþümü yapýlýr.

             ç) Yakma ve beraber yakma tesisinde oluþumu engellenemeyen, azaltýlamayan veya geri dönüþümü mümkün olmayan kalýntýlar Atýk Yönetimi Genel Esaslarýna Ýliþkin Yönetmeliðin  Ek 2-A’sýna göre bertaraf edilir.

             (8) Baca gazý emisyonlarý için baþvuruda önerilen ölçüm teknikleri Ek-3’e,  su kirleticileri için önerilen ölçüm teknikleri Ek-3’ün birinci ve ikinci paragrafýna uygun olmalýdýr.

             (9) Bir yakma veya beraber yakma tesisine lisans alýnabilmesi için, 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayýlý Resmî Gazete’de yayýmlanan Su Kirliliði Kontrolü Yönetmeliði, 26/11/2005 tarihli ve 26005 sayýlý Resmî Gazete’de yayýmlanan Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduðu Kirliliðin Kontrolü Yönetmeliði (76/464/AB), 8/6/2010 tarihli ve 27605 sayýlý Resmî Gazete’de yayýmlanan Toprak Kirliliðinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklý Kirlenmiþ Sahalara Dair Yönetmelik ve 3/7/2009 tarihli ve 27277 sayýlý Resmi Gazete’de yayýmlanan Sanayi Kaynaklý Hava Kirliliðinin Kontrolü Yönetmeliðinde belirtilen hükümler ile ayrýca aþaðýda belirtilen hükümlere uyulmasý zorunludur.

             a) Tesis yetkilisince yakma iþlemi ile bertaraf edilecek atýklarýn kategorileri ve yakýldýklarýnda ortama verilecek emisyon parametreleri açýk bir biçimde listelenir. Bu liste ayrýca, Atýk Yönetimi Genel Esaslarýna Ýliþkin Yönetmeliðin Ek II-A’sý ile düzenlenen atýk kataloðunda yer alan atýk kategorileri ve kodlarý ile atýðýn miktarýna iliþkin bilgileri de içerir.

             b) Tesisin toplam atýk yakma veya beraber yakma kapasitesi belirtilir. Ayrýca evsel atýk yakma tesislerinde tehlikeli atýk kesinlikle yakýlmaz.

             c) Hava ve su kirletici parametrelerin her biri için periyodik ölçüm yükümlülüðünü yerine getirmek için kullanýlan örnekleme ve ölçüm teknikleri belirtilir. Ayrýca her bir parametre için teorik hesaplamalar yapýlýr.

             ç) Atýklarýn yakýlmasý veya beraber yakýlmasý durumunda asgari ve azami kütle akýþý, en düþük ve en yüksek kalorifik deðerleriyle, bu atýklardaki PCB, PCP, klor, flor, kükürt, aðýr metaller gibi kirleticilerin, azami içeriði belirtilir.

ÝKÝNCÝ BÖLÜM

Yakma ve Beraber Yakma Tesislerine Ýzin Verilmesi

             Yakma tesisleri için yer seçimi izni verilmesi

             MADDE 6 – (1) Yakma tesisi kurmak isteyen özel ve tüzel kiþiler; yakma tesisi kurmak üzere seçtikleri yer için meri mevzuat çerçevesinde, Mahalli Çevre Kurulu kararý ve Bakanlýðýn uygun görüþü ile mahallin en büyük mülki idare amirinden izin almak ve imar planýna iþletmek zorundadýr.

             (2) Yapýlan denetimlerde, tesisin lisansa uygun olarak çalýþtýrýlmadýðý, 29/4/2009 tarihli ve 27214 sayýlý Resmî Gazete’de yayýmlanan Çevre Kanununca Alýnmasý Gereken Ýzin ve Lisanslar Hakkýnda Yönetmeliðin 15 inci madde hükümlerinin yerine getirilmediði, ilgili ölçümlerin düzenli olarak yapýlmadýðý veya kaydedilmediðinin tespit edilmesi halinde iþletmeciye yasal iþlem uygulanýr.

             Lisans almaya iliþkin hükümler

             MADDE 7 – (1) Yakma veya beraber yakma tesisleri Bakanlýktan lisans almakla yükümlüdür. Yakma veya beraber yakma tesisi kurmak veya iþletmek isteyen gerçek ve tüzel kiþiler, Çevre Kanununca Alýnmasý Gereken Ýzin ve Lisanslar Hakkýnda Yönetmelik hükümlerine göre müracaat eder ve lisans alýr. Ayrýca, bu Yönetmeliðin Ek-9’unda yer alan bilgi ve belgelerin dosyada yer almasý zorunludur. Çevre Kanunca Alýnmasý Gereken Ýzin ve Lisanslar Hakkýnda Yönetmelik gereðince düzenlenen Geçici Faaliyet Belgesi  kapsamýnda deneme yakmasý sonuç raporunun olumlu çýkmasý halinde tesis atýk kabulüne ve faaliyetlerine devam eder.

             Deneme yakmasý

             MADDE 8 – (1) Çevre Kanununca Alýnmasý Gereken Ýzin ve Lisanslar Hakkýnda Yönetmelik tarafýndan düzenlenen geçici faaliyet belgesi süresi dâhilinde deneme yakmasý yapýlýr. Bir atýk yakma tesisinin iþleticisi lisans almadan önce, tesiste yakýlacak atýðý analiz etmek, atýk besleme hýzýna baðlý olarak ortaya çýkacak emisyon ve atýk sularla ilgili standartlarý saðladýðýný ispat etmek amacýyla sürekli ölçüm cihazý ile üç ay süreyle deneme yakmasý yapmakla yükümlüdür.

             (2) Bir atýk yakma tesisinde Bakanlýkça onaylanan deneme yakmasý planý doðrultusunda, bu Yönetmelikte yer alan standartlar ve esaslarýn saðlandýðýnýn ispatý amacýyla Bakanlýk veya Ýl Çevre ve Orman Müdürlüðü temsilcilerinin gözetiminde üç ay süre ile deneme yakmasý gerçekleþtirilir. Yapýlan deneme yakmasý sonunda bir rapor hazýrlanarak onaylanmak üzere Bakanlýða gönderilir. Farklý özelliklerdeki atýklarýn bertarafýnýn yapýlacaðý yakma tesisleri için deneme yakmasýnda, en yüksek klor içeriði ve kül bileþeni, en düþük yanma ýsýsý gibi en olumsuz koþullar esas alýnarak ölçümlerin yapýlmasý zorunludur.

             (3) Bir beraber yakma tesisinde yakýlmasý planlanan atýk için deneme yakmasý yapýlmasý zorunludur. Tesis iþleticisi, Ek-7’ye göre deneme yakmasý planýný hazýrlayarak Bakanlýðýn onayýna sunar. Ek-7’de yer alan deneme atýk yakmasý planýnda atýk mönüsü açýk olarak belirtilir. Ölçüm sonuçlarý kütlesel debilerinde yer aldýðý her bir parametreyi temsil edecek þekilde, uluslararasý standart metotlara uygun olarak en yüksek klor içeriði bileþeni, en düþük yanma ýsýsý gibi en olumsuz koþullar esas alýnarak ölçümlerin yapýlmasý zorunludur. Atýk beslenmesi yapýlmadan önce baca gazý emisyon ölçümü, atýk beslemeye baþlandýktan sonra baca gazý emisyon ölçümü ile atýk beslemesi baþladýktan iki tam gün sonra baca gazý emisyon ölçümü yapýlmasý zorunludur. Onaylanan plan doðrultusunda Bakanlýk yetkililerinin gözetiminde yapýlan deneme yakmasý sonucunda deneme yakmasý raporu hazýrlanarak Bakanlýðýn deðerlendirmesine sunulur ve Bakanlýkça raporun uygun bulunmasý durumunda lisans süreci devam eder.

             (4) Tesis iþleticisi deneme yakmasýna baþlamadan önce, deneme yakmasý planýný hazýrlar ve Bakanlýk onayýna sunar. Deneme yakmasý planý Bakanlýkça onaylanmadan deneme yakmasý baþlatýlamaz.

             (5) Lisans almýþ yakma veya beraber yakma tesislerinde kapasite artýrýlmasý veya izin alýnan atýklarýn dýþýnda atýk yakýlmak istenmesi durumunda yeni bir deneme yakma planý hazýrlanarak üçüncü ve dördüncü fýkrada belirtilen koþullarýn tekrarlanmasý zorunludur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yakma ve Beraber Yakma Tesislerinin Ýþletilmesi

             Atýklarýn teslim edilmesi ve kabulü

             MADDE 9 – (1) Yakma veya beraber yakma tesisinin iþleticisi, özellikle havanýn, topraðýn, yüzey ve yeraltý sularýnýn kirlenmesi ile koku ve gürültü gibi çevre üzerindeki olasý olumsuz etkileri ve insan saðlýðý açýsýndan doðrudan risk oluþturan kirlilik kaynaklarýný önlemek veya azaltmak zorundadýr. Bu amaçla, atýðýn tesise giriþi ile birlikte alýnmasýnda gerekli tedbirleri alýr. Bu tedbirler, aþaðýda belirtilen þartlarý saðlar:

             a) Ýþletici, atýðý yakma veya beraber yakma tesisine kabul etmeden önce, Atýk Yönetimi Genel Esaslarýna Ýliþkin Yönetmeliðin Ek-II B’si ile düzenlenen atýk listesine göre her bir atýk kategorisinin kütlesi belirlenir.

             b) Ýþletici, tehlikeli atýðý yakma veya beraber yakma tesisine kabul etmeden önce bu Yönetmeliðin 5 inci maddesinin beþinci fýkrasýnda belirtilen izin þartlarýna uygun olduðunu teyit eder ve atýk hakkýnda mevcut duruma iliþkin bilgi edinir. Bu bilgiler;

             1) Üretim süreci konusunda 7 nci maddede belirtilen belgeleri ve  bütün idari bilgileri,

             2) Atýðýn planlanan yakma iþlemine uygunluðunu deðerlendirebilmek için gerekli olan fiziksel hali ve kimyasal yapýsýna iliþkin bilgileri,

             3) Atýðýn tehlikeli özellikleri ve atýk menüsünün hazýrlanmasý sýrasýnda alýnmasý gereken önlemleri,

             4) Türkiye Atom Enerjisi Kurumuna veya söz konusu kurum tarafýndan uygunluk belgesi verilen firmalara yaptýrýlan radyoaktivite ölçüm sonuçlarýný,

             kapsar.

             (2) Tehlikeli atýðý yakma veya beraber yakma tesisine kabul etmeden evvel, iþletici tarafýndan aþaðýdaki iþlemlerin yürütülmesi gereklidir:

             a) Tehlikeli Atýklarýn Kontrolü Yönetmeliði hükümleri gereðince istenen, taþýma yöntemi ve taþýma formlarý, atýk beyan formu ve diðer belgelerin kontrol edilmesi,

             b) Týbbi atýklar gibi numune alýmýna uygun olmayan atýklar hariç olmak üzere Bakanlýðýn yakma iþlemi ile bertaraf edilen atýklarýn niteliðini kontrol edebilmesi için, atýk kabulünden önce atýðý temsil eden örneklerin alýnmasý, bu örnekleri, yakma iþleminden sonra en az altý ay saklamalarý.

             (3) Kendi tesisinde oluþan atýklarý, tesis içinde beraber yakan endüstriyel tesisler ve iþletmeler, bu Yönetmelikte yer alan iþletmeye iliþkin hükümlerin yerine getirildiðini Bakanlýða belgelediði takdirde, birinci fýkrada belirtilen atýk kabulüne iliþkin hükümlerden muaf tutulur.

             (4) Beraber yakma tesislerinde yakma iþlemi ile bertaraf edilen atýklarýn niteliði ve muhteviyatýna iliþkin hususlar Bakanlýkça çýkarýlacak Teblið ile düzenlenir.

             Ýþletme koþullarý

             MADDE 10 – (1) Yakma tesisleri, cüruf ve taban küllerinin toplam organik karbon (TOK) içeriðinin %3’ten veya tutuþma sýrasýndaki kaybýn materyalin kuru aðýrlýðýnýn %5’inden az olacaðý bir yakma seviyesine ulaþacak þekilde iþletilir. Gerektiði takdirde, atýklarýn ön iþlemi için uygun teknikler kullanýlýr.

             (2) Yakma tesisleri iþlemden kaynaklanan gazýn,  ikinci yanma odasýnda 850 °C sýcaklýkta en az iki saniye kalmasý zorunludur. Buna göre, yedek brülör ile donatýlan ikinci yanma odasý, brülörlerinin otomatik olarak devreye girmesi saðlanýr.

             (3) Yakma tesisinin her bir hattý en az bir yedek brülör ile donatýlýr. Yanma havasýnýn en son enjeksiyonundan sonra yanma gazlarýnýn sýcaklýðý 850 °C veya duruma göre 1100 °C’nin altýna düþerse, bu brülör otomatik olarak devreye girer. Baþlama ve kapatma faaliyetleri sýrasýnda ve yanmamýþ atýðýn yanma odasýnda bulunduðu süre boyunca sýcaklýðý 850 °C veya halojenli bileþikler için 1100 °C’de muhafaza edilmesini temin etmek amacýyla, bu brülör, tesisin baþlama ve kapatma faaliyetlerinde de kullanýlýr.

             (4) Baþlangýç veya kapatma sýrasýnda veya yanma gazýnýn sýcaklýðý 850 °C veya duruma göre 1100 °C’nin altýna düþtüðü zaman, yedek brülörün, doðal gazýn yanmasýndan kaynaklanan emisyondan daha yüksek emisyona neden olacak yakýtlar ile beslenmesi yasaktýr.

             (5) Beraber yakma tesisleri, atýðýn beraber yakýlmasýndan kaynaklanan gazýn en elveriþsiz koþullarda bile kontrollü ve homojen bir þekilde en az iki saniye için 850 °C sýcaklýða yükselmesine müsaade edecek þekilde tasarlanýr, donatýlýr, inþa edilir ve iþletilir. Ýçeriðinde %1’den fazla halojenli organik maddeler bulunan tehlikeli atýklar beraber yakýlýrsa, sýcaklýðýn 1100 °C’ye yükseltilmesi zorunludur.

             (6) Yakma ve beraber yakma tesisleri, atýk beslemesini aþaðýdaki durumlarda engelleyecek bir otomatik sisteme sahip olur ve bu sistemi:

             a) Baþlangýçta, durum itibariyle minimum 850 °C veya 1100 °C sýcaklýða ulaþýlana kadar,

             b) Durum itibariyle minimum 850 °C ve 1100°C sýcaklýðýn muhafaza edilemediði zaman,

             c) Bu Yönetmelik gereðince yapýlmasý gereken sürekli ölçümlerde, arýtma cihazlarýnýn arýza yapmasý veya bozulmasý gibi nedenlerle herhangi bir kirletici parametrenin emisyon limit deðerinin aþýldýðýnýn belirlenmesi durumunda,

             kullanýr.

             (7) Ýþletme koþullarýndaki deðiþim, daha fazla kalýntýya veya birinci fýkrada belirtilen koþullarda beklenen kalýntýlardan daha yüksek miktarda organik kirletici madde ihtiva eden kalýntýlara neden olmayacak biçimde tasarlanýr.

             (8) Bakanlýk, kâðýt endüstrisi gibi kendi atýðýný, atýðýn üretildiði yerde mevcut aðaç kabuðu kazanlarýnda beraber yakmasý durumunda bu Yönetmeliðin þartlarýna uyulmasý koþulu ile, ikinci ve üçüncü fýkralarda yer alan hususlarda bu tesise muafiyet tanýr. Ancak tesis, Ek-5’te TOK ve karbon monoksit (CO) için belirlenen emisyon limit deðerlere iliþkin hükümleri saðlamak zorundadýr.

             (9) Yakma ve beraber yakma tesisleri, havaya yapýlan emisyonlar zemin seviyesinde Sanayi Kaynaklý Hava Kirliliðinin Kontrolü Yönetmeliðine göre hava kirliliðine mahal vermeyecek þekilde tasarlanýr, donatýlýr, inþa edilir ve iþletilir. Ayrýca, baca gazý emisyonlarý kontrollü bir þekilde ve tesis anma ýsýl güç deðeri dikkate alýnarak Sanayi Kaynaklý Hava Kirliliðinin Kontrolü Yönetmeliðine uygun olarak belirlenecek baca gazý yüksekliðine sahip olur.

             (10) Týbbi atýklar öncelikle ve diðer atýk kategorileri ile karýþtýrýlmaksýzýn otomatik besleme ile doðrudan fýrýna beslenir.

             (11) Yakma veya beraber yakma tesisinin yönetimi, tesisi yönetmeye ehil yetkili bir gerçek kiþinin elinde olur.

             Baca gazý emisyon limit deðerleri

             MADDE 11 – (1) Yakma tesisleri, baca gazý emisyonlarýna ait olarak Ek-4’te belirlenen hava emisyonu limit deðerleri aþýlmayacak þekilde tasarlanýr, donatýlýr, inþa edilir ve iþletilir.

             (2) Beraber yakma tesisleri, baca gazý emisyonlarý, Ek-2’de belirlenen emisyon limit deðerlerini aþmayacak þekilde tasarlanýr, donatýlýr, inþa edilir ve iþletilir. Bir beraber yakma tesisi ortaya çýkan yakýt anma ýsýl güç deðerinin %40 veya daha azýný atýktan saðlýyorsa, Ek-2’de belirlenen emisyon limit deðerleri uygulanýr. Yakýt anma ýsýl güç deðerinin %40’dan fazlasýný atýktan karþýlýyor ise, bu tesis yakma tesisi olarak deðerlendirilir. Ancak biyokütleyi katý yakýt olarak kullanan tesisler için bu sýnýrlama uygulanmaz.

             (3) Tesisin emisyon limit deðerlerine uygunluk gösterdiðinin belgelenmesi için yapýlan ölçüm sonuçlarý 15 inci maddede belirtilen koþullara göre standart hale getirilir.

             (4) Ýþlenmemiþ ve karýþýk belediye atýklarýnýn beraber yakýlmasý durumunda, limit deðerler Ek-5’e göre belirlenir.

             (5) Yakýlan atýklarýn tür ve miktarlarýna (tesisin kapasitesine) baðlý olmaksýzýn,  baca gazýndan çýkan dioksin ve furanlarýn konsantrasyonlarý 0,1 ng/Nm3 TE (toksisite eþdeðeri) sýnýr deðerini aþamaz.

             (6) Tehlikeli ve týbbi atýklarýn yakýlmasýndan oluþacak aðýr metallere iliþkin olarak 10mg/Nm3 toz emisyonu, tehlikeli atýklarýn yakýlmasýnda 0,05 mg/Nm3 ve belediye atýklarýnýn yakýlmasýnda 0,08 mg/m3 cýva emisyonu sýnýr deðerini aþamaz.

             (7) Beraber yakma tesislerinde SO2 ve TOK emisyon konsantrasyonlarýnýn belirlenen sýnýr deðerleri aþmasýnýn, atýk yakmadan deðil de kullanýlan yakýttan kaynaklandýðý emisyon ölçümleri ile belgelenir ise Bakanlýkça tesis bazýnda muafiyet getirilir. Bu durumda, emisyonlarýn karþýlaþtýrýlmasý maksadýyla yakýt ve yakýt+atýk besleme durumlarý için ayrý ayrý emisyon ölçümü yapýlýr.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Atýk Sular

             Baca gazlarýnýn temizlenmesinden gelen atýk sularýn deþarjý

             MADDE 12 – (1) Baca gazlarýnýn temizlenmesinden kaynaklanan atýk sularýn alýcý ortama deþarj kriterleri Ek-4’te verilen sýnýr deðerleri aþamaz. Baca gazlarýnýn temizlenmesinden kaynaklanan atýksular, tesisin mevkii kaynaklý diðer atýk sularla beraber arýtýldýðýnda, iþletici 16 ncý maddede düzenlenen ölçümleri yapar. Baca gazlarýnýn temizlenmesinden kaynaklanan atýk sularýn, yakma veya beraber yakma tesisinden deþarjý, Su Kirliliði Kontrolü Yönetmeliði gereðince deþarj iznine tabidir.

             (2) Ýþletici tarafýndan, yakma veya beraber yakma tesisinden çýkan atýksuyun depolanmasý için depo oluþturulur, baca gazlarýnýn temizlenmesinden kaynaklanan atýksular, tesiste bulunan diðer atýk su hattý veya hatlarýna, arýtma iþlemi tamamlandýktan sonra verilir ve bu sular atýksu arýtma tesisine deþarj öncesi de test edilir, ayrýca; nihai deþarjýnýn yapýldýðý noktada Ek-4’te belirlenen limit deðerlere uyulup uyulmadýðý kontrol edilir ve kayýt altýna alýnýr.

             (3) Ek-4’te belirtilen kirletici maddeleri ihtiva eden baca gazlarýnýn temizlenmesinden kaynaklanan atýksular, yakma veya beraber yakma tesisinin dýþýnda, sadece bu tip atýk sularýn arýtýlmasý amacýna hizmet eden bir arýtma tesisinde arýtýlacaksa;

             a) Ek-4’ teki limit deðerler, atýk sularýn arýtma tesisini terk ettiði noktada uygulanýr.

             b) Bu arýtma tesisi, sadece yakmadan kaynaklanan atýk sularýn arýtýlmasý için veya tesisten kaynaklanan tüm atýksularýn arýtýmý için tasarlanmýþ ise,  baca gazý temizleme iþleminden gelen atýksu, Ek-4’te belirlenen limit deðerleri saðlar ve atýk suyun nihai deþarjý ile baca gazlarýnýn temizlenmesi sonucunda oluþan atýk suya geçebilecek kirlilik seviyeleri 15 inci maddeye göre saptanýr.

             c) Bu amaçla, baca gazlarýnýn temizlenme iþlemlerinden kaynaklanan atýksularda; tesiste bulunan diðer atýk su hattý veya hatlarýnda; kirletici konsantrasyonlarý arýtmadan sonra olmak üzere uygun kütle dengesi uygulanarak kayýt altýna alýnýr.

             (4) Ek-4’te belirlenmiþ olan emisyon limit deðerlerine uymak amacýyla atýksularýn hangi koþul ve þart altýnda olursa olsun seyreltilmesi yasaktýr. Deþarj izni; Ek-4’te deðinilen kirletici deðerler için emisyon limit deðerlerini saðlar; atýksu için pH, sýcaklýk ve debi için iþletme kontrol parametrelerini belirler ve 13 üncü maddenin birinci fýkrasý dikkate alýnýr.

             (5) Atýklar için ara depolama alanlarý dahil olmak üzere yakma ve beraber yakma tesislerinin tasarýmý, kirletici maddelerin topraða, yüzey ve yeraltý sularýna izinsiz veya kazaen yayýlmasýný engelleyecek þekilde inþa edilir. Yakma veya beraber yakma tesisinde oluþan kirlenmiþ yaðmur sularý veya yangýn söndürme faaliyetlerinden kaynaklanan kirlenmiþ sular için depolama kapasitesi oluþturulur ve bu tür sularýn deþarj öncesinde test edilerek arýtýlmalarýnýn saðlanmasý için gerekli boyutlandýrmaya sahip olur.

BEÞÝNCÝ BÖLÜM

Kalýntýlar

             Kalýntýlar

             MADDE 13 – (1) Yakma veya beraber yakma tesisinin faaliyetinden kaynaklanan kalýntýlarýn, miktarlarý ve zararlarý asgariye indirilir. Uygun olan hallerde kalýntýlarýn doðrudan tesisin içinde veya dýþýnda geri dönüþümleri yapýlýr.

             (2) Halojen içeren atýðýn yakýlmasý, tehlikeli özellikte baca gazý kalýntýlarý ortaya çýkaracaðý için bu kalýntýlarýn miktarlarý ve zararlarý asgariye indirilecek þekilde proses tasarlanýr.

             (3) Baca gazý külü, kazan tozu, yanma gazlarýnýn arýtýmýndan çýkan kuru kalýntýlar ve toz halindeki kuru kalýntýlarýn taþýnmasý ile ara depolamasý, çevreye yayýlmalarýný engelleyecek þekilde kapalý sistemle yapýlýr.

             (4) Yakma veya beraber yakma tesislerinden kaynaklanan kalýntýlarýn uzaklaþtýrýlmasý veya geri dönüþümleri için yanma kalýntýlarýnýn fiziksel ve kimyasal özellikleri ile kirletme potansiyellerini belirlemek amacýyla kullanýlacak  yöntemlerle ilgili standart referans metotlar (SRM) Bakanlýkça belirlenir. Ancak denenmiþ referans malzemeleri bazýnda çalýþan ve ayný özelliklere sahip olan yöntemler onaylandýktan sonra kullanýlabilir. Söz konusu testler, toplam çözünürlük ve aðýr metallerin çözünürlüðünü kapsar.

ALTINCI BÖLÜM

Denetim ve Ýzleme

             Denetim ve Ýzleme

             MADDE 14 – (1) Yakma veya beraber yakma iþleminde parametrelerin, koþullarýn ve kütle konsantrasyonlarýnýn izlenebilmesi amacýyla, uygun ölçüm sistemi kurulur ve uygun teknikler kullanýlýr.

             (2) Ölçüm þartlarý, deneme yakmasý sonuçlarýna istinaden Bakanlýkça verilen lisansta belirtilir.

             (3) Atýklarýn yakýlmasý sonucunda havaya, suya verilen emisyon ve kirletici parametreler için sürekli izleme sistemi kurulur ve iþletilmesi, yýllýk gözetim testleri ile denetlenir. Söz konusu sistemin kalibrasyonu, TS EN 14181 Sabit Kaynak Emisyonlarý - Otomatik Ölçüm Sistemlerinin Kalite Güvencesi standardýna göre yapýlýr.

             (4) Örnekleme veya ölçüm noktalarý, akredite olmuþ ölçüm kuruluþlarýnca deneme yakmasý aþamasýnda belirlenir.

             (5) Hava veya suya verilen kirletici parametrelerin periyodik ölçümleri, Ek-3’teki 1 inci ve 2 nci paragraflara uygun olarak yürütülür.

             (6) Lisans alan tesisler, lisans aldýklarý tarihten itibaren, tesise kabul edilen atýk türü, miktarý, kimden alýndýðý, kullaným miktarý, bakiye atýk oluþuyor ise bertaraf amacýyla nereye verileceði gibi bilgileri içeren kütle denge tablosu ve atýk temin edilen kiþi veya kuruluþtan alýnan atýða iliþkin Bakanlýktan yetki almýþ laboratuarlarca yapýlan analiz sonuçlarý ile ulusal atýk taþýma formlarýný ve faturalarý aylýk olarak Bakanlýða gönderirler.

             (7) Yakma ve beraber yakma tesisi, baca gazý ve atýk su emisyon deðerlerinin Bakanlýk ve gerektiðinde kamuoyu tarafýndan izlenmesini teminen gerekli sistemi kurar.

             Ölçüm koþullarý

             MADDE 15 – (1) Atýk yakma ve beraber yakma tesislerinde hava kirleticilerine iliþkin ölçümler Ek-3’e uygun olarak yürütülür:

             a) Sürekli ölçüm cihazý ile belirlenen azot oksitler (NOx),  karbon monoksit (CO), toplam toz, toplam organik karbon (TOK), hidroklorik asit (HCl), hidrojen florür (HF), kükürt dioksit (SO2) maddelerine iliþkin Ek-5 te belirlenen emisyon limit deðerleri saðlanýr.

             b) Ýþletme kirlilik parametrelerinin sürekli ölçümlerinde, Bakanlýkça yetkilendirilmiþ kuruluþun deneme yakmasý aþamasýnda belirlediði yakma odasýnýn içinde, baþka bir örnek noktadaki sýcaklýk, oksijen konsantrasyonu, basýnç, baca gazý sýcaklýðý ve su buharý içeriðine göre yapýlýr.

             c) Sürekli ölçümlerin kontrol ve teyidi amacýyla, NOx, CO, toplam toz, TOK, HCl, HF, SO2’nin ölçümü yýlda en az dört kez, ayrýca aðýr metallerin, poliaromatik hidrokarbonlarýn, dioksinlerin ve furanlarýn ölçümü yýlda en az iki kez; dioksinlerin ve furanlarýn ölçümü tesisin ilk iþletmeye alýnmasýndan itibaren 12 ay boyunca en az her üç ayda bir olmak üzere yapýlýr.

             ç) Farklý özelliklerdeki atýklarýn bertarafýnýn yapýlacaðý yakma tesisleri için deneme yakmasýnda, yüksek klor ve kül bileþeni, en düþük yanma ýsýsý gibi optimum koþullar esas alýnarak ölçümlerin yapýlmasý zorunludur.

             d) HC1 için emisyon limit deðerlerin aþýlmadýðýný belgeleyen gaz arýtým üniteleri kullanýlmýþ ise, HF’nin sürekli ölçümüne muafiyet tanýnabilir. Bu durumda, HF emisyonu (c) bendinde öngörülen periyodik ölçümlere tabi olur.

             e) Örneklenen baca gazý emisyonlarýnýn analizinden önce kurutuluyorsa, su buharý içeriðinin sürekli ölçümü gerekli olmaz.

             f) Yakma veya beraber yakma tesisinde, iþletici HCl, HF ve (SO2) maddelerinin emisyonlarýnýn belirtilen emisyon limit deðerlerinden hiçbir þart altýnda daha yüksek olmayacaðýný kanýtlamasý halinde, Bakanlýkça, sürekli ölçüm yerine (c) bendinde belirtilen þekilde periyodik ölçümlere müsaade edilir.

             g) Aðýr metal konsantrasyonlarýnýn periyodik ölçümleri her yýl iki kez yapýlmak zorundadýr. Ancak yakmadan veya beraber yakmadan kaynaklanan emisyonlarýn sýrasýyla Ek-2 veya Ek-5’te belirlenen emisyon limit deðerlerinin %50 altýnda olmasý halinde, bu sürenin iki yýlda bir kez yapýlmasý ve dioksinler ile furanlar için ise her yýl iki kere yapýlan emisyon ölçümlerinin yýlda bir kere yapýlmasý yeterlidir.

             ð) Yakma veya beraber yakmada, belirli özellikler gösteren ve geri dönüþtürülemeyen tehlikeli olmayan atýðýn ayrýþtýrýlmasý, yanabilir kýsýmlardan meydana geliyor ise; bu atýklarýn beraber yakýlmasý, Atýk Yönetimi Genel Esaslarýna Ýliþkin Yönetmeliðin 8 inci maddesinde belirlenen ilgili atýk yönetim planlarý ile uyum içinde olmasý zorunludur.

             h) Ýþletmenin aðýr metal, dioksin ve furan emisyonlarýnýn bütün koþullarda Ek-2 ve Ek-5’te belirlenen emisyon limit deðerlerinin altýnda olduðu kanýtlanýrsa Bakanlýkça bu emisyonlara müsaade edilir.

             (2) Emisyon limit deðerlerine uygunluk gösterdiðinin tasdik edilmesi için yapýlan ölçümlerin sonuçlarý, aþaðýdaki koþullarda ve oksijen için, Ek-6’da deðinilen formüle göre standart hale getirilir:

             a) Yakma tesislerinin, baca gazý sýcaklýðý 273 oK, basýnç 101,3 kPa, % 11 oksijen kuru bazda,

             b) Atýk Yaðlarýn Kontrolü Yönetmeliðinde tanýmlanan, atýk yaðýn yakýlmasýndan kaynaklanan baca gazýnda, sýcaklýk 273 oK, basýnç 101,3 kPa, %3 oksijen kuru bazda,

             c) Beraber yakma durumunda, ölçüm sonuçlarý, Ek-2’deki gibi hesaplanan toplam oksijen içeriðinde.

             (3) Tehlikeli atýk yakma veya beraber yakma tesisinde oluþan kirletici emisyonlarýn baca gazý arýtýmý ile kontrol altýna alýndýðý durumlarda, 11 inci maddenin ikinci fýkrasýnda belirtilen hükümler uygulanýr. Oksijen içeriklerini standart hale getirme iþlemi, sadece ilgili kirletici madde için, ayný sürede ölçülen oksijen içeriðinin ilgili standart oksijen içeriðini aþmasý halinde yapýlýr.

             (4) Baca gazýndaki emisyonlar ve kütlesel debi  tayini için yapýlan ölçümler bütünü temsil edecek ve emisyon ölçüm sonuçlarýnýn birbiri ile karþýlaþtýrýlmasýna olanak verecek þekilde en az üç ardýþýk zamanda, dioksinler ve furanlar için numune alma ve ölçümler TS ISO 1948-1,2,3 te belirtilen yöntemle yapýlýr. Ayrýca, dioksinler ve furanlar da dahil olmak üzere tüm kirleticilerin örnekleme ve analiz iþlemleri ile otomatik ölçüm sistemlerini kalibre etmek için kullanýlan referans ölçme yöntemleri öncelikle CEN (Avrupa Birliði Standartlarý), bunun mümkün olmamasý durumunda diðer uluslararasý kabul görmüþ standartlar ya da ulusal standartlar doðrultusunda yapýlýr.

             (5) Tesis, bu Yönetmelikte öngörülen emisyon limit deðerlerini saðladýðý, izin verilen iþletme koþullarýna uygun çalýþtýðýnýn takip edilmesi amacýyla bütün ölçüm sonuçlarýný kayýt altýna alýr ve Bakanlýða ibraz eder. Bu maddenin uygulanmasý için aþaðýda belirtilen koþullarýn saðlanmasý zorunludur:

             a) Günlük ortalama deðerlerin hiçbiri Ek-5’in (a) bendinde veya Ek-2’de belirtilen emisyon limit deðerlerinden herhangi birini aþmýyor ise,

             b) Yýl boyunca alýnan günlük ortalama deðerlerin % 97’si Ek-5’te belirlenen emisyon limit deðerini aþmýyor ise,

             c) Yarým saatlik ortalama emisyon deðerlerinin hiçbiri Ek-5’in (b) bendinin sütün A’sýnda belirlenen emisyon limit deðerlerinin herhangi birini aþmýyor ise, veya yýl boyunca alýnan yarým saatlik ortalama deðerlerin % 97’si Ek-5’in (b) bendinin sütun B’sinde belirlenen emisyon limit deðerlerinin herhangi birini aþmýyor ise,

             ç) Aðýr metaller ve dioksin ve furanlar için belirlenen örnekleme süresi boyunca ortalama deðerlerin hiçbiri Ek-5’in (c) ve (d) bentleri veya Ek-2’de belirlenen emisyon limit deðerlerini aþmýyor ise,

             d) Ek-5’in (e) bendinin ikinci paragrafýnda veya Ek-2’de belirtilen þartlarý saðlýyor ise,

             endüstriyel tesislerden kaynaklanan hava kirliliði kaynaklý emisyon deðerlerine uyulduðu kabul edilir.

             (6) Yarým saatlik ve on dakikalýk ortalama deðerler, ölçülen deðerlerden Ek-3’ün 3 üncü paragrafýnda belirtilen güvenlik aralýðýnýn deðeri çýkarýldýktan sonra, etkin iþletme zamaný içerisinde saptanýr. Ancak tesiste hiçbir atýk yakýlmýyor ise baþlama ve kapatma safhalarý hariçtir.

             (7) Geçerli bir günlük ortalama deðer elde etmek amacýyla, sürekli ölçüm sisteminin arýzasý veya bakýmý nedeniyle herhangi bir gün içinde, en fazla beþ tane yarým saatlik ortalama deðer sayýlmaz. Sürekli ölçüm sisteminin arýzasý veya bakýmý nedeniyle, bir yýl içinde en fazla on tam gün, günlük ortalama deðeri olarak sayýlmaz.

             (8) Örnekleme süresi boyunca ortalama deðerler ve HF, HCl ve SO2’nin periyodik ölçülmesi durumunda alýnan ortalama deðerler, lisans koþullarý ve Ek-3’te belirtilen þartlara uygun olarak belirlenir.

             (9) Atýksularýn deþarj edildiði son noktada;

             a) pH, sýcaklýk ve debinin ölçümleri sürekli olarak,

             b) Toplam askýdaki katý maddelerin yerinde örnekleme ile yapýlan ölçümleri günlük olarak,

             c) Ek-4’te aðýr metallere baðlantýlý olarak, bu Yönetmeliðin 9 uncu maddesinde belirtilen kirletici maddelerin 24 saatlik debi orantýlý temsili örneklemesinin, ölçümleri en az ayda bir,

             ç) Dioksinlerin ve furanlarýn ölçümleri en az her altý ayda bir, ancak iþletmenin ilk 12 ayý için en az her üç ayda bir

             yapýlýr.

             (10) Arýtýlan atýksu içindeki kirletici maddelerin kütlelerinin izlenmesi, ölçümlerin sýklýðý ile birlikte, lisans koþullarýnda yer alýr. Ancak;

             a) Toplam askýdaki katý maddelerin ölçülen deðerlerin %95’i ve %100’ü, Ek-4’te belirtilmiþ olan ilgili emisyon limit deðerlerini aþmýyor ise,

             b) Ek-4’te belirtilen emisyon limit deðerleri, yýlda ölçülen aðýr metaller içinden en fazla bir tanesi için veya yirmi taneden fazla örnek temin ediliyorsa, temin edilen bu örneklerden  %5’inden fazlasý, E-4’te belirtilen emisyon limit deðerlerini aþmýyor ise,

             c) Dioksinler ve furanlar için, yýlda iki kere yapýlan ölçümler Ek-4’te belirtilen emisyon limit deðerlerini aþmýyor ise,

             Bakanlýkça, su için emisyon limit deðerlerine uyulduðu kabul edilir.

             (11) Alýnan ölçümler, bu Yönetmelik hükümleri gereðince uyulmasý gereken hava ve su için belirtilen emisyon limit deðerlerinin aþýldýðýný gösterirse, Bakanlýk hemen haberdar edilir.

             (12) Tesiste, bu Yönetmelik hükümleri gereðince yapýlacak tüm ölçümler akredite edilmiþ veya Bakanlýkça yetki verilmiþ laboratuarlara sahip olan özel veya kamu kurum ve kuruluþlarý tarafýndan yapýlýr. Bakanlýk daha sýk aralýklarla ölçüm/analiz talebinde bulunabilir. Analiz bedeli tesis sahibi tarafýndan karþýlanýr.

             Olaðandýþý iþletme koþullarý

             MADDE 16 – (1) Bakanlýk, teknik olarak engellenemeyen arýtma veya ölçüm cihazlarýnda meydana gelen her türlü ara verme, bozulma veya arýza için müsaade edilen azami süreyi lisans belgesinde belirtir. Bakanlýk, bu gibi durumlarda normal faaliyete tekrar baþlanana kadar, iþletme faaliyetlerini azaltma veya durdurma yetkisine sahiptir.

             (2) Emisyon limit deðerlerin aþýlmasý halinde, yakma veya beraber yakma tesisi veya yakma hattý hiçbir þart altýnda aralýksýz dört saatten uzun süre atýk yakmaya devam edemez. Bu tür durumlardaki toplam iþletme süresi bir yýl boyunca altmýþ saatten az olmak zorundadýr. Altmýþ saatlik süre, tek bir baca gazý temizleme cihazýna baðlý olan tesiste bulunan bütün hatlar için geçerlidir. Yakma tesisinin havaya verdiði emisyonlardaki toplam toz içeriði, hiçbir þart altýnda, yarým saatlik ortalama olan 150 mg/m3 miktarýný geçemez, CO ve TOK için hava emisyon limit deðerleri aþýlamaz ve 11 inci maddede belirtilen diðer bütün koþullara uyulur.

             Bilgiye eriþim ve kamu iþtiraki

             MADDE 17 – (1) Yakma ve beraber yakma tesislerine verilen lisans belgesi, lisans þartlarý ve daha sonra yapýlan güncelleþtirmeler Bakanlýk internet sayfasýnda kamu eriþimine açýlýr.

ALTINCI BÖLÜM

Çeþitli ve Son Hükümler

             Yaptýrýmlar

             MADDE 18 – (1) Bu Yönetmeliðe aykýrý davranan iþletmeler hakkýnda 2872 sayýlý Çevre Kanununun 15 inci, 20 nci ve 23 üncü maddeleri kapsamýnda idari  yaptýrým uygulanýr.

             Mevcut yakma ve beraber yakma tesisleri

             GEÇÝCÝ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliðin yayýmý tarihinde iþletilmekte olan mevcut yakma ve beraber yakma tesisleri, geçerli olan mevcut lisans þartlarýna göre faaliyetlerini sürdürürler. Ancak;  söz konusu tesisler bu Yönetmeliðin eklerinde parametre bazlý verilen muafiyetler hariç olmak üzere en geç 31/12/2012 tarihine kadar Yönetmelikte belirtilen diðer þartlarý saðlayacak þekilde gerekli tedbirleri alýr.

             Yürürlük

             MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik yayýmý tarihinde yürürlüðe girer.

             Yürütme

             MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakaný yürütür.

Yönetmeliðin eklerini görmek için týklayýnýz