|
21 Kasım 2008
CUMA |
Resmî
Gazete |
Sayı :
27061 |
|
YÖNETMELİK | ||
Çevre
ve Orman Bakanlığından:
ÇEVRE
DENETİMİ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ
BÖLÜM
Amaç,
Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1)
Bu Yönetmeliğin amacı, çevrenin korunması için tesis veya faaliyetin çalışmaya
başlamasından sona erdirilmesine kadar olan süreçte çevre denetiminin usul ve
esaslarını; denetim yapacak personelin, çevre yönetim birimi/çevre görevlisinin,
çevre hizmeti konusunda yetkilendirilmiş firmaların nitelikleri ile
yükümlülüklerini düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik;
a) Çevre denetimiyle ilgili iş ve işlemleri, çevre denetim görevlisi
niteliklerini, faaliyet veya tesis sahiplerinin yükümlülükleri ile denetimle
ilgili birimlerin görev ve yetkilerini,
b) Çevre yönetimi hizmeti konusunda çalışacak çevre danışmanlık
firmalarının yetkilendirilme, hizmet verme usul ve
esaslarını,
c) Çevre yönetim biriminin, çevre görevlisinin ve çevre yönetim hizmeti
verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarının görev, sorumluluk ve
yetkilerini,
ç) Çevre gönüllüsünün nitelik ve görevlerini
kapsar.
(2) Bu Yönetmelik, askeri işyerleri, askeri bölgelerin ve tatbikatların,
9/7/1982 tarihli ve 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu uyarınca
Atom Enerjisi Kurumunun yetki alanına giren kurum, kuruluş ve işletmelerin
denetimi ile 11/1/1974 tarihli ve 14765 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İşçi
Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü kapsamına giren konuların denetiminde
uygulanmaz.
(3) Atom Enerjisi Kurumunun yetki alanına giren kurum, kuruluş ve
işletmelerin denetiminde ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü kapsamına giren
konularda Bakanlık ve ilgili kuruluş arasında bir protokol yapılması durumunda
bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen konularda bu Yönetmelik hükümleri
uyarınca ilgili kuruluşla ortak denetim yapılabilir.
Dayanak
MADDE 3 – (1)
Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 12 ve 15 inci
maddeleri ile Ek Madde 2 ve Ek Madde 3 ile 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre
ve Orman Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 nci ve 9 uncu
maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1)
Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakan: Çevre ve Orman Bakanını,
b) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,
c) Birleşik denetim: Tesis veya faaliyetlerin, çalışmalarının Çevre
Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren hava, su, toprak, atık,
kimyasallar, deniz ve gürültüye ilişkin tüm yönetmeliklere uygunluğunun bir
arada ele alındığı denetimleri,
ç) Çevre baş denetim görevlisi: Çevreyle ilgili denetimleri yapabilecek,
yönetebilecek özelliklere sahip olup 35 inci maddede yer alan eğitim programını
tamamlayarak eğitim belgesi alanlardan 80 ve üzeri puana sahip bakanlıkça
görevlendirilen kişiyi,
d) Çevre denetim görevlisi: Çevre ile ilgili denetim yapabilecek ve 35
inci maddede yer alan eğitim programını tamamlayarak eğitim belgesi alanlardan
70 ve üzeri puana sahip bakanlıkça görevlendirilen kişiyi,
e) Çevre denetim görevlisi adayı: Bakanlık merkez veya taşra teşkilatında
çalışmakta olup 35 inci maddede yer alan eğitim programına katılan
kişiyi,
f) Çevre denetimi: Tesis veya faaliyetlerin çalışmasının Çevre Kanunu ve
bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren yönetmeliklere uygunluğunu kontrol etmek
için, bu mevzuatın yetkili kıldığı kurum ve kuruluşlarla işbirliği ve
koordinasyon sağlanarak, faaliyetlere ilişkin bilgilerin tarafsız bir şekilde
toplanmasını, değerlendirilmesini, rapor haline getirilmesini ve idari yaptırım
kararı ile yetkilendirilmiş makama bildirilmesini,
g) Çevre gönüllüsü: Bakanlıkça, uygun niteliklere sahip kişiler arasından
seçilen ve Çevre Kanunu ve bu Kanuna göre yürürlüğe konulan düzenlemelere aykırı
faaliyetleri Bakanlığa iletmekle görevli ve yetkili
kişiyi,
ğ) Çevre görevlisi: Faaliyetleri sonucu çevre kirliliğine neden olan
ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanununa göre yürürlüğe konulan düzenlemeler
uyarınca denetime tâbi kurum, kuruluş veya işletmelerin faaliyetlerinin mevzuata
uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığını
değerlendiren, tesis içi yıllık iç tetkik programları düzenleyen tesiste veya
çevre yönetim hizmeti veren firmada çalışan görevliyi,
h) Çevre yönetim birimi: Faaliyetleri sonucu çevre kirliliğine neden olan
ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanununa göre yürürlüğe konulan düzenlemeler
uyarınca denetime tâbi kurum, kuruluş veya işletmelerin faaliyetlerinin mevzuata
uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığını
değerlendiren, tesis içi yıllık iç tetkik programları düzenleyen birimi,
ı) Denetim planı: Denetim otoritesinin önceliklerini ve hedeflerini
belirleyen stratejik ve halka açık dokümanı,
i) Denetim programı: Denetim planı çerçevesinde gerçekleştirilecek
operasyonel faaliyetleri içeren içsel dokümanı,
j) İç tetkik: Tesis veya faaliyetlerin, Çevre Kanunu ve bu Kanuna
dayanılarak yürürlüğe giren yönetmeliklere uygunluğunun, alınan tedbirlerin
etkili olarak uygulanıp uygulanmadığının çevre yönetim birimi, çevre görevlisi
veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları aracılığı ile
değerlendirilmesini ve rapor haline getirilmesini,
k) İzleme: Havaya, suya, toprağa verilen kirletici unsur taşıyan her
türlü proses çıktısının ölçüm ve analizlerinin
yapılmasını/yaptırılmasını,
l) Kanun: 2872 sayılı Çevre Kanununu,
m) Ortam bazlı denetim: Tesis veya faaliyetlerin Çevre Kanunu ve bu
Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren hava, su, toprak ortamları ile atıklara,
kimyasallara ve gürültüye ilişkin mevzuattan birinin uygunluğunun ele alındığı
denetimleri,
n) Belge(22 Ekim 2009 tarih ve 27384 sayılı R.G.): Çevre görevlisi
eğitimi sonrasındaki sınavda başarılı olanlara verilecek
belgeyi,
o) Uygunsuzluk: Çevre mevzuatında belirtilen yükümlülüklerin yerine
getirilmemesini
ifade eder.
İKİNCİ
BÖLÜM
Denetime
Tabi Tesis veya Faaliyetler ve Yükümlülükleri
Denetime tabi tesisler veya faaliyetler
MADDE 5 – (1)
Ek-1 ve Ek-2 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler çevre denetimi
kapsamındadır.
Denetime tabi tesislerin veya faaliyetlerin
yükümlülükleri
MADDE 6 – (1)
Denetime tabi tesis veya faaliyetler;
a) Geçici 1 inci maddede belirtilen süreler içinde tesis veya
faaliyetler, en az üç çevre görevlisinden oluşan çevre yönetim birimi kurmak
ve/veya çevre görevlisi çalıştırmak veya Bakanlıkça yetkilendirilmiş firmalardan
bu amaçla çevre yönetim hizmeti satın almakla,
b) İlgili mevzuat kapsamında gerekli ölçüm ve analizleri, Bakanlığa ya da
Bakanlıkça yetkilendirilmiş özel veya kamu kurum ve kuruluşların
laboratuvarlarına yaptırmakla,
c) Denetim sırasında çevre denetim görevlisinin tesis veya faaliyetlerin
alanlarına girmesini, güvenliğini ve denetim için gerekli görülen personel ve
her türlü ekipmanı sağlamakla,
ç) Çevre denetim görevlisinin gerekli gördüğü hallerde ve/veya itiraz
durumunda ölçüm ve analizlerin giderlerini karşılamakla,
d) Denetim sırasında çevre mevzuatı kapsamında istenilen bilgi ve
belgeleri öngörülen sürede ve eksiksiz olarak sağlamakla,
e) Yıllık iç tetkik programları düzenlemekle ve kendi faaliyet alanına
uygun niteliklere sahip bir çevre görevlisi veya çevre yönetim birimi aracılığı
ile tesis içi tetkikin faaliyet veya tesisin çalışma ömrü süresince en az yılda
bir defa yapılmasını sağlamak, iç tetkik ve analizlerin sonuçlarını dosyalamak
ve beş yıl süre ile muhafaza etmekle,
f) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık
firmalarından çevre danışmanlığı hizmet satın alımı sözleşmesi yapılması
durumunda en geç bir ay içerisinde ilgili valiliğe bildirmekle,
g) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık
firmalarıyla yapılmış olan çevre danışmanlığı hizmet satın alım sözleşmelerinin
iptal edilmesi durumunda en geç bir ay içerisinde ilgili valiliğe
bildirmekle,
ğ) Çevre yönetimi hizmeti konusunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık
firmalarıyla yapılmış olan çevre danışmanlığı hizmet alım sözleşmelerinin iptal
edildiği tarihten itibaren en geç iki ay içerisinde diğer bir yetkilendirilmiş
firma ile yeni bir anlaşma yapmakla veya çevre yönetim birimi kurmak ya da çevre
görevlisi istihdam etmekle,
yükümlüdür.
Tesis veya faaliyetlerin kendini izlemesi ve iç
tetkik
MADDE 7 – (1)
Tesis veya faaliyetlerin kendini izlemesi ve iç tetkikin gerçekleştirilmesi
çevre yönetim birimi veya çevre görevlisi tarafından yapılır. Çevre yönetim
birimi kurmayan ya da çevre görevlisi istihdam etmeyen tesis veya faaliyetler bu
amaçla Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş firmalardan hizmet satın
alır.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Çevre
Yönetim Birimi ve Çevre Görevlisinin Nitelikleri ve
Görevleri
Tesis veya faaliyetlerde, tesis veya faaliyetlerin çevre yönetim
birimlerinde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çalışacak
çevre görevlisinde aranacak nitelikler
MADDE 8 (22
Ekim 2009 tarih ve 27384 sayılı R.G.) – (1) Tesis
veya faaliyetlerde, tesis veya faaliyetlerin çevre yönetim birimlerinde veya
yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çalışacak çevre görevlisinin en
az dört yıllık yükseköğretim kurumlarının mühendislik, fizik, kimya, biyoloji
bölümlerinden veya veteriner fakültesinden mezun olması
zorunludur.
(2) Tesis ve faaliyetlerde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık
firmalarında çalışacak çevre görevlilerinin Bakanlıkça düzenlenecek çevre
görevlisi eğitimine katılıp, eğitim sonunda yapılacak sınavda başarılı olması
zorunludur.
(3) Sınavda başarılı olanlara Çevre Görevlisi belgesi
verilir.
(4) Çevre Görevlisi Belgesi olmayanlar, faaliyet veya tesislerde, çevre
yönetim biriminde veya yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çevre
görevlisi olarak çalışamazlar.”
Çevre yönetim birimi ya da tesis veya faaliyette çalışan çevre
görevlisinin görevleri
MADDE 9 – (1)
Çevre yönetim birimi ya da tesis veya faaliyette çalışan çevre
görevlisi;
a) Tesis veya faaliyeti düzenli aralıklarla kontrol ederek Kanun ve bu
Kanuna dayanılarak yürürlüğe giren mevzuatta belirtilen yükümlülüklerin yerine
getirilip getirilmediğini tespit etmekle,
b) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyetin yılda bir defadan az olmamak
üzere ilgili mevzuat hükümlerine göre iç tetkikini gerçekleştirmekle ve iç
tetkikin sonucunda bir İç Tetkik Raporu hazırlamakla, bu raporu tesis veya
faaliyet sahibine/sorumlusuna sunmakla ve bir örneğini yönetim biriminde
bulundurmakla,
c) Uygunsuzluk tespit edildiğinde tesis veya faaliyetin
sahibine/sorumlusuna uygunsuzluğun giderilmesi için önerilerde bulunmakla ve
uygunsuzlukların giderilip giderilmediğinin takibini
yapmakla,
ç) Bakanlıkça yapılacak denetimler sırasında tesis veya faaliyette hazır
bulunmakla,
d) Bakanlıkça yapılacak denetimler sırasında istenen bilgi ve belgeleri
sağlamakla,
e) Öğrendikleri ticari sır mahiyetindeki bilgileri
açıklamamakla
yükümlüdür.
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
Çevre
Yönetim Birimi Kurma veya Çevre Görevlisi Çalıştırma
Kriterleri
Tesis veya faaliyetlerin çevre yönetim birimi kurma veya çevre görevlisi
çalıştırma kriterleri
MADDE 10 –
(1) Tesis veya faaliyetlerden;
a) Ek-1’de yer alan tesis veya faaliyetler, özellikleri 8 inci maddede
belirtilmiş olan en az iki çevre görevlisini çalıştırmak veya en az üç çevre
görevlisinden oluşan Çevre Yönetim Birimlerini kurmak ya da yetkilendirilmiş
çevre danışmanlık firmalarından çevre yönetimi hizmeti almak
zorundadır.
b) Ek-2’de yer alan tesis veya faaliyetler öncelikle çevre görevlisi
istihdam etmek veya en az üç çevre görevlisinden oluşan çevre yönetim birimini
kurmak ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevre yönetimi
hizmeti almak zorundadır.
(2) Organize Sanayi Bölgeleri yönetimleri bünyesinde en az üç çevre
görevlisinden oluşan Çevre Yönetim Biriminin kurulması veya en az iki çevre
görevlisinin çalıştırılması ya da yetkilendirilmiş çevre danışmanlık
firmalarından çevresel faaliyetlerin yürütülmesi hususunda çevre yönetimi
hizmetinin alınması zorunludur.
(3) Belediyeler, mahalli idare birlikleri, sağlık kuruluşları veya
hastanelerde çevre yönetim birimleri en az bir çevre görevlisinden
oluşabilir.
Belediyelerin ve mahalli idare birliklerinin çevre yönetim birimi kurma
ve çevre görevlisi çalıştırma kriterleri
MADDE 11 – (1)
Belediyeler, atıksu arıtma, katı
atık bertaraf, asfalt üretimi gibi çevreye etkisi olan tesislerini ve Bakanlar
Kurulu kararıyla kurulan mahalli idare birlikleri, kendi bünyelerinde
işlettikleri çevresel etkiye sahip tesislerini çevresel açıdan yönetmek üzere;
çevre yönetim birimi kurmak veya çevre görevlisi çalıştırmakla ya da
yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarından çevresel faaliyetlerin
yürütülmesi hususunda çevre yönetimi hizmeti almakla
yükümlüdürler.
(2) Çalıştırılacak çevre görevlisi sayısı, 5393 sayılı Belediyeler
Kanununun 49 uncu maddesi ve 22/2/2007 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan
Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm kadro İlke ve
Standartlarına Dair Yönetmelik hükümleri göz önünde bulundurularak bu kurum ve
kuruluşlar tarafından belirlenir.
Sağlık kuruluşları ve hastanelerde çevre yönetim birimi kurma ve çevre
görevlisi çalıştırma kriterleri
MADDE 12 – (1)
Hastane ve sağlık kuruluşlarından yatak kapasitesi 20 ve üzerinde olanlar, çevre
yönetim birimi kurmak veya çevre görevlisi çalıştırmak ya da yetkilendirilmiş
çevre danışmanlık firmalarından işletmesindeki çevresel faaliyetlerin
yürütülmesi hususunda çevre yönetimi hizmeti almakla
yükümlüdür.
(2) Çalıştırılacak çevre görevlisi sayısı, ihtiyaç ve kadro standartları
göz önünde bulundurularak bu kurum ve kuruluşlar tarafından
belirlenir.
BEŞİNCİ
BÖLÜM
Çevre
Yönetim Hizmeti Verecek Yetkilendirilmiş Çevre Danışmanlık
Firmalarının
Yükümlülükleri ve Yeterlik Belgesi
Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık
firmalarının nitelikleri
MADDE 13 – (1)
Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık
firmaları;
a) (22 Ekim 2009 tarih ve 27384 sayılı R.G.) Kamu veya özel
sektörde çevre ile ilgili olarak en az üç yıl çalışmış bir çevre görevlisini
koordinatör olarak istihdam etmekle,
b) Ayrıca kamu veya özel sektörde çevre ile ilgili olarak en az iki yıl
çalışmış olan en az üç çevre görevlisini istihdam etmekle
yükümlüdür.
Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık
firmalarının yükümlülükleri
MADDE 14 – (1)
Çevre yönetim hizmeti verecek yetkilendirilmiş çevre danışmanlık
firmaları;
a) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyetin yılda bir defadan az olmamak
üzere, ilgili mevzuat hükümleri de
dikkate alınarak iç tetkikini gerçekleştirmekle,
b) Uygunsuzluk tespit edildiğinde tesis veya faaliyet sahibine
uygunsuzluğun giderilmesi için yazılı önerilerde bulunmak, uygunsuzlukların
giderilip giderilmediğinin takibini yapmak ve uygunsuzluğun giderilmediği
durumda en geç onbeş gün içerisinde yetkili makama
bildirmekle,
c) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyetin ya da belediyenin, çevre
yönetimi faaliyetlerini koordine etmekle,
ç) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyetin çevresel konularda alması
gerekli izin, lisans ve belgeleri alma ve/veya yenileme çalışmalarını
yürütmekle,
d) Bakanlıkça ve il çevre ve orman müdürlüğünce istenecek bilgi ve
belgeleri zamanında ve eksiksiz olarak iletmekle,
e) Sorumlusu olduğu tesis veya faaliyet ya da belediye adına belediyeler
ve il çevre ve orman müdürlüğü ve Bakanlık ile gerektiğinde çevresel konular
hakkında yazışmalar ve görüşmeler yapmakla,
f) Firma, tesis ve faaliyet çalışanlarına çevresel konularda
bilgilendirici eğitim çalışmaları yapmak ve özendirici faaliyetler
düzenlemekle,
g) Bakanlıkça veya il çevre ve orman müdürlüklerince yapılacak denetimler
sırasında tesiste en az bir çevre görevlisini hazır
bulundurmakla,
ğ) Hizmet verdiği tesis ve faaliyetlerde ilgili çevre görevlisinin ayda
en az iki tam gün çalışmasını sağlamakla,
h) Hizmet verdiği tesis veya faaliyetlerin çalışmaları esnasında
öğrenilen ticari sır niteliğindeki bilgileri saklı
tutmakla,
ı) Hizmet alımı sözleşmesi yapılması durumunda, hizmet verdiği tesis veya
faaliyeti en geç bir ay içerisinde ilgili valiliğe
bildirmekle,
i) İhtiyaç duyulan bilgi ve verileri öngörülen formatta ve zamanında
Bakanlığa bildirmekle
görevlidir.
(2) Bu maddenin birinci fıkrasının (ç), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen
görevlerin yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firması tarafından yerine
getirilmemesi, çevre yönetimi hizmet alan tesisi, faaliyeti, belediyeyi ve
hastaneyi sorumluluktan muaf tutmaz.
Çevre danışmanlık firmaları için yeterlik belgesi
yükümlülüğü
MADDE 15 –
(1) Çevresel konularda tesis ve faaliyetlere çevre yönetimi hizmeti verecek olan
çevre danışmanlık firmaları Bakanlıktan Yeterlik Belgesi almakla yükümlüdürler.
Yeterlik Belgesinin verilmesi ve iptali ile ilgili hususlar bir tebliğ ile
belirlenir.
Eğitim
MADDE 16 – (1)
Yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmalarında çevre görevlisi olarak hizmet
verecek kişiler Bakanlık tarafından ya da Bakanlıkça yetki verilmiş kurum ve
kuruluşlarca açılacak eğitime katılırlar.
(2) (22
Ekim 2009 tarih ve 27384 sayılı R.G.) Eğitim
sonrasında bir sınav düzenlenerek sınavda başarılı olanlara “Çevre Görevlisi”
Belgesi verilir.
(3) Çevre görevlisi eğitimi programı, çevre görevlisi adaylarına eğitim
vermeye ve sınav yapmaya yetkili kurum ve kuruluşların ve bu kurum ve
kuruluşlarda eğitim verecek personelin nitelikleri ile belgelendirme işlemleri
bir tebliğ ile belirlenir.
ALTINCI
BÖLÜM
Çevre
Gönüllüsünün Nitelikleri ve Görevleri
Çevre gönüllüsünde aranacak nitelikler
MADDE 17 – (1)
Çevre gönüllüsünün:
a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olması,
b) Kamu hizmetlerinden yasaklı olmaması,
c) En az dört yıllık yükseköğretim kurumlarından mezun
olması,
ç) Kurum, kuruluş ve işletmelerde en az beş yıl süreyle çevre konularında
çalışmış olması,
d) Bakanlık tarafından düzenlenecek çevre mevzuatı eğitimine katılmış
olması,
e) Bakanlık tarafından açılacak sınavda başarılı
olması
gerekmektedir.
(2) Bu maddenin birinci fıkrasına ek olarak, Çevre ve Orman Bakanlığında
Müsteşar ve Müsteşar Yardımcısı olarak görev yapmış olan kişiler çevre mevzuatı
eğitimi ve sınav koşulu aranmaksızın Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre
gönüllüsü olurlar.
(3) Çevre ve Orman Bakanlığının Teftiş Kurulu Başkanlığı, Hukuk
Müşavirliği, Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü, Çevresel Etki Değerlendirmesi ve
Planlama Genel Müdürlüğü, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünde ve
Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığında, kamu kurum ve kuruluşların çevre birimi
bünyesinde en az beş yıl süre ile çalışmış ve üniversitelerin dört yıllık
fakülte ve yüksek okullarından mezun olan personel çevre mevzuatı eğitimi ve
sınav koşulu aranmaksızın Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre gönüllüsü
olurlar.
(4) Çevre Mühendisliği bölümlerinden doktor ve üzeri akademik unvan almış
kişiler de Bakanlığa başvurdukları takdirde çevre mevzuatı eğitimi ve sınav
koşulu aranmaksızın çevre gönüllüsü olurlar.
Çevre gönüllüsünün görevleri
MADDE 18 – (1)
Çevre gönüllüsü, Kanuna ve ilgili mevzuata aykırı faaliyetleri Bakanlığın merkez
veya taşra teşkilatına iletmekle yükümlüdür.
(2) Görevini kötüye kullandığı tespit edilen çevre gönüllülerinin bu
görevleri sona erdirilir; bu kişiler yeniden çevre gönüllüsü olarak başvuruda
bulunamazlar.
Çevre gönüllüsünün bildirimde bulunma yetkisi
MADDE 19 – (1)
Çevre gönüllülerinin tesis veya faaliyetlere giderek denetleme yapma yetkisi
olmayıp bildirim yapma yetkisi bulunmaktadır.
YEDİNCİ
BÖLÜM
Çevre
Denetiminin Usul ve Esasları
Yetkili birimler
MADDE 20 – (1)
Bakanlığın tesis veya faaliyetleri denetlemekle yetkili birimleri, Çevre
Yönetimi Genel Müdürlüğü, Çevresel Etki Değerlendirmesi ve Planlama Genel
Müdürlüğü, İl Çevre ve Orman Müdürlükleridir.
(2) 3/3/2005 tarihli ve 5312 sayılı Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer
Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini
Esaslarına Dair Kanuna dayanılarak hazırlanmış olan ve 21/10/2006 tarihli ve
26326 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı
Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini
Esaslarına Dair Kanunun Uygulama Yönetmeliğinin 23 üncü maddesinin üçüncü
fıkrasında belirtilen hususlarda Bakanlık denetim yapmaya
yetkilidir.
(3) Çevre Kanunu ve bu Kanun uyarınca yürürlüğe konulan yönetmeliklerin
yetkili kıldığı kurum ve kuruluşların denetim yetkileri
saklıdır.
(4) Kanun uyarınca yetki devri yapılacak kurum ve kuruluşlarda aranacak
nitelikler tebliğ ile belirlenir.
Denetim planı
MADDE 21 – (1)
Ülkenin çevre politikası ve stratejisi çerçevesinde Bakanlığın çevre denetimi
konusundaki önceliklerini, genel amaç ve hedeflerini belirlemek üzere Bakanlık
Denetim Birimi tarafından Denetim Planı hazırlanır. Bu plan veya planlar ulusal,
bölgesel ve yerel ölçekte oluşturulabilir.
Denetim planı hazırlanırken, önceki denetim faaliyetlerinden elde edilen
verilerlerden yararlanılır.
(2) Her çevre denetimi planı en azından:
a) Kapsadığı coğrafi alanı tanımlar,
b) Belli bir süreyi kapsar,
c) Gerektiğinde değiştirilebilir,
ç) Kapsanan sahaların ve kontrol edilecek tesislerin türünü
tanımlar,
d) Çevresel riskleri dikkate alarak rutin çevre denetimleri için bir
program belirlenir, bu programlar, farklı tür tesisler veya belirlenmiş tesisler
için saha ziyaretlerinin sıklığını içerir,
e) Şikayet, kaza, uygunsuzluk ve izin verme amacı gibi durumlarda
yapılan, rutin olmayan denetimlerin usulünü de içerir.
Yıllık denetim programı
MADDE 22 –
(1) Birleşik denetimler için yıllık denetim programı, Çevre Yönetimi Genel
Müdürlüğü ve il çevre ve orman müdürlüklerinin işbirliği ile bir önceki yılın
Aralık ayında hazırlanır ve Bakan tarafından onaylanarak yürürlüğe
girer.
(2) Bu programla, yıl içinde Bakanlığın merkez ve taşra teşkilatınca
birleşik denetim gerçekleştirilecek tesis veya faaliyetler
belirlenir.
(3) Ortam bazlı denetimler konusunda Bakanlık ve Bakanlığın yetki verdiği
kurum ve kuruluşlar, denetimleri kendilerinin belirlediği programlar
çerçevesinde gerçekleştirir.
(4) Kaza, ihbar, şikâyet gibi durumlarda veya Bakanlıkça gerek görüldüğü
hallerde denetim programına bağlı olmaksızın birleşik ve/veya ortam bazlı
denetim yapılır.
Bildirim
MADDE 23 – (1)
Yıllık denetim programına alınan tesis veya faaliyetlere, denetimlerin haberli
yapılacak olması durumunda en az bir hafta önce yıllık denetim programına
alındıkları bildirilir.
(2) Kaza, ihbar, şikâyet gibi durumlarda, ortam bazlı denetimlerde veya
Bakanlığın program dışı denetime gerek gördüğü hallerde denetimin haberli
yapılması zorunlu değildir.
Görevlendirme onayı
MADDE 24 – (1)
Bakanlık çevre denetim görevlilerini, bağlı bulundukları denetimle yetkili
birimin en üst amiri görevlendirir.
(2) Bakanlıkça, belirli bir denetim görevinin yapılması için en az iki
çevre denetim görevlisi görevlendirilir.
(3) Birleşik denetimlerde, denetim ekibinde bir çevre baş denetim
görevlisi bulunması zorunludur. Denetim ekibinde bulunan çevre denetim
görevlilerinin puanı çevre baş denetim görevlisi olmaya yetmediği durumda
denetim ekibi kendi içinde bir çevre denetim görevlisini, çevre baş denetim
görevlisi olarak belirler.
(4) Gerekli durumlarda denetim ekibine çevre denetim görevlisi adayları
da dâhil edilebilir. Denetim ekibinde yer alan çevre denetim görevlisi adayları
gözlemci konumundadır.
Çevre baş denetim görevlilerinin görev ve
sorumlulukları
MADDE 25 – (1)
Çevre baş denetim görevlisinin görev ve sorumlulukları
şunlardır;
a) Denetim öncesinde denetlenecek tesis veya faaliyet ile ilgili denetim
ekibi içinde koordinasyonu ve işbölümünü sağlamak,
b) Denetlenecek tesis veya faaliyetin prosesi, ürünleri, hizmetleri, daha
önce yapılan denetim varsa bulguları toplamak, toplatmak ve
değerlendirmek,
c) Denetim esnasında ve sonrasında denetim ekibiyle gerekli koordinasyonu
sağlamak ve belgeleri istemek,
ç) Denetimin bitiminde, yerinde denetim tutanağının düzenlenmesini
sağlamak,
d) Denetim sonunda her çevre denetim görevlisinden kendi göreviyle ilgili
denetim sonuçlarını toplamak ve denetim raporunu
hazırlamak,
e) Denetimin sonucuna göre İdari Yaptırım Karar Tutanağını hazırlamak ve
onaylanmak üzere ilgili makama sunmak,
f) Denetim raporunu, 32 nci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen yerlere
göndermek,
g) Gerektiğinde mahalli mülki amirinden kolluk kuvveti
görevlendirilmesini talep etmek,
h) Denetimini gerçekleştireceği kamu, özel sektör kurumları veya tüzel
kişilik ile kişisel ilişkisi bulunmamak.
Çevre denetim görevlisinin görev ve
sorumlulukları
MADDE 26 (22
Ekim 2009 tarih ve 27384 sayılı R.G.) – (1) Çevre denetim görevlisinin görev
ve sorumlulukları şunlardır;
a) Denetim öncesinde çevre baş denetim görevlisinin koordinasyon
çalışmalarına destek olmak,
b) Denetlenecek tesis veya faaliyetin prosesini incelemek, daha önce
yapılan denetim varsa bulguları toplamak, değerlendirmek ve sonucunu çevre baş
denetim görevlisine sunmak,
c) Denetim esnasında yapılan işbölümü kapsamında kendisine verilen görevi
tarafsız, etkin ve verimli bir şekilde planlayıp
gerçekleştirmek,
ç) Denetim sırasında etkin görüşme, gözlem ve kayıtlar da dahil olmak
üzere dokümanların gözden geçirilmesi yoluyla bilgi
toplamak,
d) Denetim sonunda kendi göreviyle ilgili denetim bulgularını çevre baş
denetim görevlisine sunmak ve denetim tutanağının düzenlenmesinde çevre baş
denetim görevlisine yardımcı olmak,
e) Denetim raporunda yer alacak görüşlerini denetim tarihinden sonra on
iş günü içinde çevre baş denetim görevlisine vermek,
f) Denetimini gerçekleştireceği kamu, özel sektör kurumları veya tüzel
kişilik ile kişisel ilişkisi bulunmamak.
Tanıtım kartı
MADDE 27 (22
Ekim 2009 tarih ve 27384 sayılı R.G.) –
(1) 35 inci
maddede yer alan koşulları sağlayan Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı personeli
için şekli ve içeriği Bakanlıkça belirlenecek tanıtım kartı düzenlenir. Çevre
denetim görevlileri yaptıkları denetimler sırasında bu tanıtım kartlarını ve
görevlendirme onaylarını tesis veya faaliyet sahibine ya da tesis veya faaliyet
sorumlusuna göstermek zorundadır. Denetim görevinden herhangi bir nedenle
süresiz ayrılanlar, tanıtım kartlarını,
Bakanlığa gönderilmek üzere il çevre ve orman müdürlüklerine, Bakanlık
merkezinde de Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğüne teslim eder.
Ölçüm ve analizler
MADDE 28 – (1)
Bakanlık çevre denetim görevlilerince, ölçüm ve analiz gerektiren hususlara
uyulup uyulmadığı; firma tarafından Bakanlığa veya Bakanlıkça yetki verilmiş
özel veya kamu kurum ve kuruluş laboratuarlarına yaptırılacak ölçüm ve analiz
sonuçlarına göre değerlendirilir.
Denetim tutanağı
MADDE 29 – (1)
Denetim ekibi, denetimin bitiminde, 3/4/2007 tarihli ve 26482 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununa Göre Verilecek İdarî Para Cezalarında
İhlalin Tespiti ve Ceza Verilmesi ile Tahsili Hakkında Yönetmelikte özellikleri
verilen ve Ek-3’te yer alan çevre denetim tutanağını üç nüsha olarak düzenler.
(2) Düzenlenen bu nüshalardan biri denetimin gerçekleştirildiği tesis
veya faaliyet sahibine verilir.
İdari yaptırım kararı
MADDE 30 – (1)
Yapılan denetim sırasında, Kanunda belirtilen gerekliliklere uyulmadığının veya
yükümlülüklerin yerine getirilmediğinin saptanması durumunda Kanunun 20 nci
maddesinde belirtilen cezalar uygulanır.
(2) Söz konusu idari yaptırım kararına yol açan uygunsuzluk, 5237 sayılı
Türk Ceza Kanunu ile diğer kanunlara göre suç oluşturuyor ise kovuşturma
yapılması için Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda
bulunulur.
Süre verilmesi ve faaliyetin durdurulması
MADDE 31 – (1)
Yapılan denetim sırasında, Kanunda belirtilen yasaklara uyulmadığının veya
yükümlülüklerin yerine getirilmediğinin saptanması durumunda, idari para
cezasının yanı sıra, yetkili makamca tesis veya faaliyetlere, yasaklara aykırı
faaliyetin düzeltilmesi ve Kanunda belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi
için denetim ekibi tarafından;
a) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen
yükümlülüklerin yerine getirilmesi için yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve
sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,
b) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen
yükümlülüklerin yerine getirilmesi için yürürlükteki mevzuatın hükümleri ve
sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla kadar,
c) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin ikinci alt
bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için üç aya
kadar,
ç) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen
yükümlülüklerin yerine getirilmesi için lisans almış tesislere yürürlükteki
mevzuatın hükümleri ve sınır değerleri değerlendirilerek bir yıla
kadar,
d) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen
yükümlülüğün yerine getirilmesi için bir aya kadar,
e) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde belirtilen
yükümlülüğün yerine getirilmesi için fabrika, şantiye ve eğlence yerlerine
uygulanacak kontrol tedbirlerine bağlı olarak en fazla bir yıla
kadar,
f) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinin dokuzuncu
alt bendinde belirtilen yükümlülüğe uymayan işletmeye taşıdığı kirlilik yükü ve
atık su debisine bağlı olarak iki aya kadar,
g) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinin birinci alt
bendinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için altı aya
kadar,
ğ) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (m) bendinde belirtilen
yükümlülüğün yerine getirilmesi için altı aya kadar,
h) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (n) bendinde belirtilen
yükümlülüğün yerine getirilmesi için işletmelerin taşıdığı kirlilik yükü ve atık
su debisine göre iki aya kadar,
ı) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (r) bendinde belirtilen
yükümlülüğün yerine getirilmesi için lisans almış işletmeler hakkında
yürürlükteki mevzuat hükümleri ve sınır değerler değerlendirilerek bir yıla
kadar,
i) Kanunun 20 nci maddesinin birinci fıkrasının (v) bendinde belirtilen
yükümlülüğün yerine getirilmesi için;
1) Lisans almış geri kazanım/bertaraf tesislerine aksaklıklarını
giderecek termin planı için on iş gününe ve yatırımlarını tamamlamak için ise
altı aya kadar,
2) Tehlikeli atık üreten tesislerde uygunsuzluk tespit edilirse, bu
uygunsuzluğu gidermek üzere bir aya kadar, uygunsuzluğun giderilmesi için
yatırım gerekmesi halinde termin planı verilmesi için on iş gününe ve yatırımın
tamamlanması için de altı aya kadar,
3) Kaza durumunda tehlikeli atıkların ve tehlikeli kimyasalların
döküldüğü yerde kirliliğin ortadan kaldırılması için bir aya
kadar,
süre verilebilir.
(2) Bu süreler sonunda yasaklara uymayan veya yükümlülüğünü yerine
getirmeyen tesis veya faaliyetin çalışması, yasağın veya yerine getirilmeyen
yükümlülüğün çeşit ve niteliğine göre kısmen veya tamamen süreli veya süresiz
olarak durdurulur.
(3) Çevre kirliliğinin toplum sağlığı yönünden tehlike yarattığı hallerde
tesis veya faaliyet, süre verilmeksizin kısmen veya tamamen durdurulur ve Sağlık
Bakanlığına bildirilir.
Denetim raporu
MADDE 32 – (1)
Bakanlık denetim ekibi, denetimin tamamlanmasını takip eden kırk iş günü içinde
denetim raporunu hazırlar. Bu raporda;
a) Denetim sırasında tespit edilen eksiklikler ve
uygunsuzluklar,
b) Cezai müeyyide uygulanmasını gerektiren durumlarda önerilen cezalar
ile yasal dayanakları,
yer alır.
(2) Bakanlık denetim ekibi, denetim esnasında tespit ettikleri cezai
müeyyide gerektiren durumları ve uygunsuzluğun giderilmesi için önerdikleri
süreleri Kanunda belirtilen idari ceza vermeye yetkili amirlere
bildirirler.
(3) Denetim raporlarının bir nüshası tesis veya faaliyetlere gönderilir
ve diğer nüshaları Bakanlık ve/veya il müdürlüğünün ilgili birimince gereği
yapıldıktan sonra muhafaza edilir.
Denetim sonuçlarının değerlendirilmesi
MADDE 33 – (1)
Denetim sonuçları, Bakanlıkça hazırlanan yıllık denetim programlarının sona
ermesini müteakip denetimle yetkili birim amirlerince değerlendirilir.
Değerlendirme sonuçları ile öneriler Bakanlık makamına sunulur; denetim
planlarının ve yıllık denetim programlarının hazırlanmasında dikkate
alınır.
Gizliliğe riayet
MADDE 34 – (1)
Bakanlık çevre denetim görevlileri, denetim esnasında öğrendikleri ticari sır
mahiyetindeki bilgileri açıklayamazlar.
SEKİZİNCİ
BÖLÜM
Çevre
Denetim Görevlileri
Çevre denetim görevlilerinde aranacak
nitelikler
MADDE 35 – (1)
En az dört yıllık yükseköğretim kurumu mezunu Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı
personelinden aşağıda belirtilen eğitim programlarına katılarak eğitim belgesi
alanlar bu madde uyarınca yapılacak puanlamaya göre Çevre Denetim Görevlisi
olarak görevlendirilirler.
a)
Kapsamı Bakanlıkça belirlenen çevre denetimi eğitimi; (35
puan)
b)
Uluslararası yetkili kılınmış ve belgelendirilmiş kişi veya kuruluşlarca
düzenlenen eğitim programları; (30 puan)
|
1)
ISO 14001 Çevre Yönetim Sistemleri - Özellikler ve Kullanım
Kılavuzu, 2)
ISO 14001 Çevre Tetkik Görevlisi Eğitimi. |
30 |
c)
Denetim Deneyimi (en fazla 20 puan)
|
Çevre Mevzuatı
Kapsamında Yapılan Her Çevre Denetimi |
1 |
d)
(22 Ekim 2009 tarih ve 27384 sayılı R.G.) Unvan Kadroları (en fazla 5
puan)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
e)
İş Tecrübesi (en fazla 15 puan)
|
Çevre
bilim ve teknolojisi, çevre işlem ve etkileri, çevre mevzuatı, çevre
yönetim sistem ve standartları, çevre denetim işlem usul ve teknikleri ile
cihazların teknik yönleri konularından herhangi birini kapsayan iş
tecrübesi. Her
yıl için 1 puan |
1 |
(2)
Çevre Denetim Görevlilerinin en az 70 puan, Çevre Baş Denetim Görevlilerinin ise
en az 80 puan almaları zorunludur.
DOKUZUNCU
BÖLÜM
Çeşitli
ve Son Hükümler
Denetim bilgilerinin bildirimi
MADDE 36 – (1)
Bakanlık merkez birimleri, il çevre ve orman müdürlükleri ile yetki devri
yapılan kurum ve kuruluşlar tarafından Kanuna göre yapılan tüm çevre
denetimlerine dair bilgiler, ceza ile sonuçlanıp sonuçlanmamasına bakılmaksızın
Bakanlıkça belirlenen şekilde Bakanlığa bildirilir.
İdari yaptırım karar defteri
MADDE 37 – (1)
Bakanlık merkez teşkilatı birimleri, il çevre ve orman müdürlükleri ile yetki
devri yapılan kurum ve kuruluşlar, Kanuna göre yaptıkları çevre denetimleri
sonucunda ceza uygulamışlarsa bu cezalar İdari Yaptırım Karar Defterine
işlenir.
(2) İdari Yaptırım Karar Defteri Bakanlık merkez teşkilatında her genel
müdürlükte ve il çevre ve orman müdürlüklerinde bir adet bulunacak şekilde
tutulur.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 38 – (1)
5/1/2002 tarihli ve 24631 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre
Denetimi Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Çevre yönetim birimi kurma, çevre görevlisi istihdam etme veya çevre
yönetimi hizmeti alma süresi
GEÇİCİ MADDE 1 (22
Ekim 2009 tarih ve 27384 sayılı R.G.)
– (1) Bu
Yönetmeliğin yürürlük tarihinden itibaren;
a) Ek-1 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler en geç 18 ay
içerisinde; Ek-2 listesinde yer alan tesis veya faaliyetler ise en geç 24 ay
içerisinde,
b) Altyapı çalışmalarına başlayan Organize Sanayi Bölgeleri, 11 inci
maddede belirtilen tesislere sahip belediyeler ve mahalli idare birlikleri, 12
nci maddede belirtilen sağlık kuruluşları veya hastaneler, 24 ay
içerisinde,
Çevre yönetim birimlerini kurar veya çevre görevlisi istihdam eder ya da
çevre yönetimi hizmeti alırlar.
Yürürlük
MADDE 39 – (1)
Bu Yönetmelik 1/1/2009 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 40 – (1)
Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.
EK-1
ÇEVREYE
KİRLETİCİ ETKİSİ YÜKSEK OLAN FAALİYET VEYA TESİSLER
|
1.
Ham Petrol, Doğal Gaz, Kömür ve Turba Çıkarma
Endüstrisi |
|
1.1.
Ham Petrol çıkarılması: |
|
1.1.1. Çıkarılan ham petrol miktarı günde 500 tondan fazla
ise, |
|
1.1.2. Kıtasal platformda petrol
çıkarılması, |
|
1.2.
Doğal gaz çıkarılması, çıkarılan miktar günde 500,000 m³’ten fazla
olduğunda, |
|
1.3.
150 ha’dan daha geniş alanlarda açık ocak madenciliği ile kömür
çıkarılması, |
|
1.4.
150 ha’dan daha geniş alanlarda turba
çıkarılması, |
|
1.5.
Derin sondajlar: (i)
jeotermal sondaj, (ii)
nükleer atık maddelerin depolanması için yapılan
sondajlar, (iii)
su sağlama için sondaj. Toprağın
stabilitesinin araştırılması için yapılan sondajlar
hariçtir. |
|
2.
Enerji Endüstrisi |
|
2.1.
50 MW ya da daha fazla ısıl gücü olan elektrik, ısı, buhar ya da sıcak su
üretme tesisleri dahil olmak üzere termik santraller ve diğer yakma
tesisleri, |
|
2.2.
Petrol ve gaz işleme rafinerileri, |
|
2.3.
Kok fırınları, |
|
2.4.
Kömür gazlaştırma ve sıvılaştırma tesisleri, |
|
2.5.
Nükleer santraller. |
|
3.
Metal Üretimi ve İşlenmesi |
|
3.1.
Metal cevheri fırınlama veya sinterleme tesisleri (sülfür cevheri
dahil), |
|
3.2.
2,5 ton/saat kapasiteli kesintisiz döküm tesislerini de içeren pik demir
veya çelik üretimi (birincil ve ikincil ergitme) için entegre
tesisler, |
|
3.3.
Demir veya çelik işleme tesisleri: |
|
3.3.1.
Saatte 20 tondan fazla ham çelik işleyen sıcak haddeleme
tesisleri, |
|
3.3.2.
Isıl gücün 20 MW’ı aştığı durumda birim gücün 50 kJ’den fazla olduğu
şahmerdanlı veya tokmaklı tesisler, |
|
3.3.3.
Saatte 2 ton’dan fazla işleme kapasitesi olan demir ve çeliğin eritilmiş
metal (çinko, kalay ve diğerleri) ile koruyucu yüzey kaplama
uygulaması, |
|
3.4.
Günde 20 ton veya daha fazla üretim kapasiteli olan demir ve çeliğin
döküldüğü dökümhaneler, |
|
3.5.
Aşağıdaki uygulamalara yönelik tesisler: |
|
3.5.1.
Cevherden, konsantreden ya da ikincil hammaddelerden metalürjik, kimyasal
veya elektrolitik prosesler ile demir içermeyen ham metal üretim
tesisleri, |
|
3.5.2.
Kurşun ve kadmiyum için günde 4 tondan fazla ya da diğer bütün metaller
için günde 20 tondan fazla ergitme kapasiteli geri kazanılmış ürünleri de
içeren (rafine etme, döküm vb.) alaşımlar dahil demir içermeyen metal
ergitme ve/veya bileşiklerinin imali
tesisleri, |
|
3.6.
İşleme tanklarının hacminin 30 m³’den fazla olduğu, elektrolitik veya
kimyasal bir proses kullanılarak metal ve plastik maddelerin yüzey
işlemesinin yapıldığı tesisler. |
|
4.
Mineral, İnşaat Malzemeleri Endüstrisi |
|
4.1.
Asbest ve asbest içeren ürünleri çıkarma, üretme, işleme, dönüşüm
tesisleri, |
|
4.2.
Günlük kapasitesi 500 tondan fazla olan döner fırınlarda çimento klinkeri
üretme tesisleri, |
|
4.3.
Günlük kapasitesi 50 tondan fazla olan döner fırınlarda ya da diğer
fırınlarda kireç üretme tesisleri, |
|
4.4.
Eritme kapasitesi günde 20 tondan fazla olan cam elyaf dahil, cam üretme
tesisleri, |
|
4.5.
Ergitme kapasitesi günde 20 tondan fazla olan mineral elyaf üretimi de
dahil, mineral madde ergitme tesisleri, |
|
4.6
Üretim kapasitesi günde 75 tondan fazla olan çatı kiremiti, tuğla,
refrakter tuğla kiremit, fayans ve porselen gibi seramik ürünlerinin ısıl
işlemle elde edildiği tesisler. |
|
5.
Kimya ve Petrokimya Endüstrisi |
|
5.1.
Entegre kimya tesisleri, örneğin, çeşitli ünitelerin bitişik ve
fonksiyonel olarak birbirine bağlı olduğu, kimyasal dönüştürme
proseslerini kullanarak endüstriyel ölçekte üretim yapan
tesisler. |
|
5.1.1.
Temel organik kimyasalların üretimi: |
|
a)
basit hidrokarbonlar (lineer veya döngüsel, doymuş veya doymamış, alifatik
veya aromatik), |
|
b)
alkoller, aldehitler, ketonler, karboksilik asitler, esterler, asetatlar,
peroksitler ve epoksi reçineler gibi oksijen içeren
hidrokarbonlar, |
|
c)
kükürtlü hidrokarbonlar, |
|
d)
aminler, amidler, azotlu, nitritli ve nitratlı bileşikler, nitriller,
siyanitler ve iso siyanitler gibi azot içeren
hidrokarbonlar, |
|
e)
fosfor içeren hidrokarbonlar, |
|
f)
halojenik hidrokarbonlar, |
|
g)
organometalik bileşikler, |
|
h)
temel plastik maddeler (polimerler, sentetik elyaflar ve seluloz bazlı
elyaflar); |
|
i)
sentetik kauçuk, |
|
j)
boya ve pigmentler, |
|
k)
yüzey aktif maddeler. |
|
5.1.2.
Basit inorganik kimyasalların üretimi: |
|
a)
amonyak, klor ya da hidrojen klorür, flor ya da hidrojen florür, karbon
oksitler, kükürt bileşikleri, azot oksitler, hidrojen, kükürt di oksit,
karbonil klorür gibi gazlar, |
|
b)
kromik asit, hidroflorik asit, fosforik asit, nitrik asit, hidroklorik
asit, sülfürik asit, oleum ve kükürtlü asitler gibi
asitler, |
|
c)
amonyum hidroksit, potasyum hidroksit, sodyum hidroksit gibi
bazlar, |
|
d)
amonyum klorür, sodyum klorit, potasyum klorit, potasyum karbonat, sodyum
karbonat, perborat, gümüş nitrat, baryum sülfat gibi
tuzlar, |
|
e)
ametaller, metal oksitler ya da kalsiyum karpit, bor ve bileşikleri,
zırnık, dispeng oksit, silisyum, silisyum karpit gibi diğer inorganik
maddeler, |
|
5.1.3.
Hammadde aşamasından başlamak suretiyle fosfor, azot ya da potasyum bazlı
gübre üretimi (basit bileşik gübreler), |
|
5.1.4.
Bitki Koruma Ürünlerinin ve biyositlerin
üretimi, |
|
5.1.5.
Kimyasal ya da biyolojik prosesler kullanılarak temel farmasötik ürünlerin
üretimi (alkaloid tesisler dahildir), |
|
5.2.
Patlayıcı üretimi, |
|
5.3.
200.000 ton ya da daha fazla kapasitesi olan petrol, petrol ürünleri,
petrokimyasal veya kimyasal ürünlerin dolum ve/veya depolama
tesisleri, |
|
6.
Kâğıt Endüstrisi |
|
6.1.
Keresteden ya da diğer lifli malzemelerden selüloz ve/veya kâğıt hamuru
üretim tesisleri, |
|
6.2.
Günde 20 tondan fazla üretim kapasitesi olan kâğıt ve karton üretim
tesisleri, |
|
7.
Atık Yönetimi |
|
7.1.
Atık bertaraf ve geri kazanım tesisleri, |
|
7.2.
Ambalaj atığı toplama, ayırma ve geri dönüşüm
tesisleri, |
|
7.3.
Gemilerin normal faaliyetinden kaynaklanan atıkların toplandığı “Atık
Kabul Tesisleri”, |
|
8.
Gıda Endüstrisi |
|
8.1.
Günlük hayvansal karkas kapasitesi 50 tondan fazla olan
mezbahaneler, |
|
8.2.
Aşağıdakilerden gıda üretmeye ilişkin her türlü işlem ve
proses: |
|
8.2.1.
Günlük nihai ürün üretim kapasitesi 75 tondan fazla olan hayvansal
hammadde (süt dışında), |
|
8.2.2.
Günlük nihai ürün üretim kapasitesi 300 tondan fazla (3 aylık ortalama
değer bazında) olan bitkisel hammadde, |
|
8.2.3.
Tesise giren günlük süt miktarı 200 ton ve daha fazla (yıllık ortalama
değer bazında) olan süt ve süt ürünleri
üretimi, |
|
8.3.
Günlük işlem kapasitesi 10 tondan fazla olan hayvan kesimi yan ürünleri ve
artığı işleme vb. tesisler, |
|
8.4.
30 m3/gün ve üstü atıksu oluşturan zeytin
işletmeleri. |
|
9.
Diğer Tesisler/Faaliyetler |
|
9.1.
Kapasitesi günde 10 tondan fazla olan elyaf veya tekstil ön işlem (yıkama,
ağartma, terbiye ve merserizasyon gibi işlemler) veya boyama
tesisleri, |
|
9.2.
Günde nihai ürün kapasitesi 12 tonun üzerinde olan hayvan derisi ve postu
tabaklama ve/veya deri mamulleri işleme
tesisleri, |
|
9.3.
Solvent tüketim kapasitesi saatte 150 kg’dan veya yılda 200 tondan fazla
olan, organik solvent kullanılarak malzeme, nesne ve ürünlerin yüzey
işlemlerinin yapıldığı tesisler; örn. apreleme, baskı, kaplama, yağ
giderme, su geçirmez hale getirme, boyutlandırma, boyama, temizleme ya da
emprenye etme faaliyetleri, |
|
9.4.
Yanma ve grafitleştirme yolu ile karbon ya da elektrografit üretme
tesisleri, |
|
9.5.
Limanlar (Karasularımızda tarifeli seferler yapan gemilerin yolcu almak
için yanaştığı limanlar, balıkçı barınakları ve yat yanaşma kapasitesi
elli yatın altında olan marinalar-yat limanları
hariç), |
|
9.6.
Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü
Yönetmeliği Ek-1’inde yer alan maddeleri üreten, kullanan, depolayan diğer
tesisler. |
EK-2
ÇEVREYE
KİRLETİCİ ETKİSİ OLAN FAALİYET VEYA TESİSLER
|
1.
Madencilik, Ham Petrol, Doğal Gaz, Kömür ve Turba Çıkarma Faaliyetleri
|
|
1.1.
Taş ocakları, açık ocak madenciliği ve |
|
1.2.
Metalik ve/veya metalik olmayan açık ocak veya yeraltı
madenciliği, |
|
1.3.
Akarsudan ve denizden mineral çıkarılması, |
|
1.4.
Kömür, ham petrol, doğal gaz, cevherler ve bitümlü şist çıkarmak için
yerüstü endüstri tesisleri (Ek 1’de bulunmayan
faaliyetler), |
|
1.5.
Doğal ve yapay taşlar, alçı, kiselgar, magnezit, mineral boya, midye
kabuğu, talk, kil, trasın her çeşidini işleyen tesisler ile kromit,
çimento klinkeri, cüruf ve molozların kırılması, öğütülmesi, elenmesi için
kurulan tesisler, |
|
1.6.
Perlit, şist ve kil patlatma tesisleri, |
|
1.7.
Kömür ve/veya cevher hazırlama ve/veya zenginleştirme
tesisleri, |
|
1.8.
25- |
|
2.
Enerji Endüstrisi |
|
2.1.
Termik santraller ve diğer yakma tesisleri, 1 MW’tan fazla 50 MW’a eşit ya
da daha düşük ısıl gücü olan elektrik, ısı, buhar ya da sıcak su üretim
tesisleri dahildir, |
|
2.2.
|
|
2.3.
Fosil yakıtların yerüstü depoları, |
|
2.4.
Kömür ve linyitin endüstriyel briketlenmesi, |
|
2.5.
Kapasitesi saatte 1 tonun üzerinde olan kömür öğütme ve kurutma
tesisleri, |
|
2.6.
Katran, katran ürünleri, katran suyu ve gazı işleme ve damıtma
tesisleri, |
|
2.7.
Bitümlü şist gazlaştırma ve sıvılaştırma
tesisleri, |
|
3.
Metallerin Üretimi ve İşlenmesi |
|
3.1.
2,5 ton/saat ten düşük kapasiteli sürekli döküm dahil birincil ve ikincil
eritme ile pik demir ya da çelik üretim tesisleri ve 5 ton ya da daha
fazla vakum eritme kapasitesi olan tesisler, |
|
3.2.
Demir ve çelik işleme tesisleri: |
|
3.2.1.
Günde 3 tondan daha fazla kapasitesi olan sıcak haddeleme tesisleri,
(saatte 20 tondan az kapasiteli ham çeliğin sıcak haddelendiği tesisler
hariçtir), |
|
3.2.2.
Günde 5 tondan fazla kapasitesi olan demir ve çelik soğuk haddeleme
tesisleri, |
|
3.2.3.
Günde 2 tondan fazla kapasitesi olan demir dışı metallerin sıcak ya da
soğuk haddelendiği tesisler, |
|
3.2.4.
Isıl gücü 2-20 MW arasında olan ve birim gücü 50 kJ ya da daha az olan
tokmaklama tesisleri, |
|
3.2.5.
Her seferinde |
|
3.2.6. Anma gücü 100 kW ve üzerinde
değirmenlerle hurda parçalayan tesisler, |
|
3.3.
Aşağıdaki makinelerin üretildiği, tamirinin yapıldığı
tesisler: ·
Kazanlar, ·
Hacmi
·
Taban
alanı |
|
3.4.
Sıcak biçimlendirme metoduyla üretilen çelik dikişsiz boru ve kaynaklı
boru üreten tesisler, |
|
3.5.
Soğuk biçimlendirme metoduyla üretilen çelik dikişsiz ve kaynaklı boru
üreten tesisler, |
|
3.6.
Saatte 2 ton ve daha az işleme kapasiteli demir ve çeliğin ergitilmiş
metal ile koruyucu yüzey kaplama uygulaması yapan
tesisler, |
|
3.7.
Günde 20 tondan az üretim kapasitesi olan demirli metal
dökümhaneleri, |
|
3.8.
Kurşun ve kadmiyum için günde 4 tondan az ya da diğer bütün metaller için
günde |
|
3.9.
İşleme tanklarının hacminin |
|
3.10.
Püskürtmeli maddelerle demir-çelik yapı konstrüksiyonları, çelik
konstrüksiyonlar ve sac parçaları yüzeylerinin muamele edildiği ve taşlama
veya zımparalama tesisleri. (Kapalı devre çalışan püskürtme maddesinin
devrede kaldığı tesisler hariçtir), |
|
3.11.
Kurşunlu akümülatör ile endüstriyel akümülatör hücreleri baterya ve pil vb
üreten tesisler, |
|
3.12.
Tokmaklama metodu ile metal tozu üreten tesisler ve diğer metal tozu ve
pastaları üreten tesisler, |
|
3.13.
Motorlu taşıt üretimi ve montajı ve motorlu taşıtların motorlarının
üretimi, |
|
3.14.
Gemi, yat inşa ve bakım onarım tersaneleri, |
|
3.15.
Uçak yapım ve bakım tesisleri, |
|
3.16.
Demiryolu ekipmanı üretimi, |
|
3.17.
Patlayıcılar ile baskı yapılması, |
|
3.18.
Metallerin sırlama, emaye ve/veya mineleme işleminin yapıldığı
tesisler, |
|
3.19.
Metallerin asit veya baz ile işlem gördüğü
tesisler, |
|
3.20.
Demir dışı metal oksit (alüminyum oksit ve çinko oksit gibi) üretim
tesisleri (kapasite A veya B), |
|
3.21.
Seri makine imalatı, elektrik makineleri ve yedek parça
üretimi. |
|
4.
Mineral, İnşaat Malzemeleri Endüstrisi |
|
4.1.
Günlük kapasitesi 500 ton ve daha az olan döner fırınlarda çimento
klinkeri üretme tesisleri, |
|
4.2.
Çimento öğütme veya paketleme tesisleri, |
|
4.3.
Günlük kapasitesi 50 ton ve daha az olan döner fırınlarda ya da diğer
fırınlarda kireç üretme tesisleri, |
|
4.4.
Kireç öğütme, söndürme veya paketleme
tesisleri, |
|
4.5.
Eritme kapasitesi günde 20 ton ve daha az olan cam elyafı dahil, cam
üretme tesisleri, |
|
4.6.
Cam ve cam ürünlerini asitlerle
parlatan veya matlaştıran tesisler, |
|
4.7.
Boksit, dolomit, alçı, kiselgar, magnezit, kuvarzit ve şamot gibi
maddelerin pişirildiği ve/veya ergitildiği tesisler,
|
|
4.8.
Günlük 20 ton ve daha az ergitme kapasiteli olan mineral elyaf üretim
tesisleri, |
|
4.9.
Üretim kapasitesi günde 75 ton ve daha az olan çatı kiremiti, tuğla,
refrakter tuğla kiremit, fayans ve porselen gibi seramik ürünlerinin ısıl
işlemle elde edildiği tesisler, |
|
4.10.
Gazlı beton blokları ve buhar basıncı altında kum-kireç briketi veya
elyaflı çimento levhaların üretildiği
tesisler, |
|
4.11.
Üretim kapasitesi 10 m3/saat ve üzerinde olan, çimento
kullanarak beton, harç veya yol malzemesi üreten tesisler; malzemelerin
sadece kuru oldukları zaman karıştırıldıkları yerler
dahil, |
|
4.12.
Üretim kapasitesi 5 ton/saat ve üzerinde olan, çimento veya diğer
bağlayıcı maddeler kullanarak, sıkıştırma darbe, sarsma ve titreşim
yoluyla şekillendirilmiş malzeme üreten
tesisler, |
|
4.13.
Yol malzemesi hazırlayan tesislerle, katran eritme ve püskürtme tesisleri
dahil mineral malzemeli bitüm veya katran karışımlarını eriten ve üreten
tesisler, |
|
5.
Kimya Endüstrisi |
|
5.1.
Kimyasalların ve ara ürünlerin işlenmesi (Ek-1’de bulunmayan
faaliyetler), |
|
5.2.
Boya, vernik, cila, elastomer ve peroksit üretim tesisleri (Ek-1’de
bulunmayan faaliyetler), |
|
5.3.
Kapasitesi 1.000 ton ile 200.000 ton arasında petrol, petrokimyasal ve
kimyasal ürünlerin dolum ve/veya depolandığı tesisler (Ek-1’de bulunmayan
faaliyetler), |
|
5.4.
Petrol ürünlerinin (fuel-oil, motorin, nafta, benzin vb.) veya mineral
yağlar, sıvı mineral yağı ürünlerinin depolandığı 1.000 ton’un üzerinde
depolama tank kapasitesi olan tesisler, |
|
5.5.
Diğer maddelerden kazanılan metanolün depolandığı 5.000 ton’un üzerinde
depolama tank kapasitesi olan tesisler, |
|
5.6.
Akrilonitrilin depolandığı ve depolama kapasitesinin 350 ton’un üstünde
olduğu tesisler, |
|
5.7.
Klorun depolandığı ve depolama kapasitesinin 10 ton’un üzerinde olduğu
tesisler, |
|
5.8.
Kükürtdioksitin depolandığı ve depolama kapasitesinin 20 ton’un üzerinde
olduğu tesisler, |
|
5.9.
Sıvı oksijenin depolandığı ve depolama kapasitesinin 200 ton’un üzerinde
olduğu tesisler, |
|
5.10.
Amonyumnitrat’ın depolandığı ve depolama kapasitesinin 500 ton’un üzerinde
olduğu tesisler, |
|
5.11.
Sodyumklorat’ın depolandığı ve depolama kapasitesinin 25 ton’un üzerinde
olduğu tesisler, |
|
5.12.
5 ton veya daha fazla Bitki Koruma Ürününün depolandığı
tesisler, |
|
5.13.
Sabun üretilen tesisler. (Kapasite ≥ 1
ton/gün), |
|
5.14.
Kauçuk, kükürt veya karbon kullanılarak vulkanize lastik üreten tesisler,
|
|
5.15.
Kükürt üretimi tesisleri, |
|
5.16.
Yağlayıcı maddeler, gres metal yağları benzeri yağlama sıvılarının
üretildiği tesisler, |
|
5.18.
Zifir üretimi tesisleri, |
|
5.19.
Saatte 1 ton veya daha fazla kapasiteye sahip organik çözücülerin damıtma
ile yeniden işlendiği tesisler, |
|
5.20
Günde 1 ton veya daha fazla kapasiteye sahip doğal reçine eritme
tesisleri, |
|
5.21.
Patlayıcı maddelerin depolanması, bertarafı ve geri kazanımına dair
tesisler (cephanelerin veya diğer patlayıcıların yüklendiği veya
patlatıldığı tesisler buna tabidir, kibrit üretimi ise kapsam
dışındadır), |
|
5.22.
Bitki Koruma Ürünleri ile bunlarda kullanılan etkin maddelerin öğütüldüğü,
mekanik olarak, karıştırıldığı, paketlendiği ve boşaltıldığı ve yeniden
paketlendiği tesisler. |
|
6.
Ağaç ve kağıt endüstrisi |
|
6.1.
Günlük 20 ton ve altı üretim kapasitesine sahip kâğıt ve karton üretim
tesisleri, |
|
6.2.
Tahrik gücü 100 kW’ın üzerinde olan ağaç işleme, ağaç kaplama üretimi ve
kereste fabrikaları, mobilya fabrikaları ve ağaç parke üretim
fabrikaları, |
|
6.3.
Aylık kapasitesi |
|
6.4.
Aylık kapasitesi |
|
7.
Atık Yönetimi |
|
7.1.
Tehlikeli atık geçici depolama tesisleri, |
|
7.2.
Tehlikeli atık taşıma firmaları. |
|
8.
Gıda Endüstrisi |
|
8.1.
Günlük nihai üretim kapasitesi 300 tondan daha az olan katı bitkisel yağ
(üç aylık ortalama değer bazında), ve günlük nihai üretim kapasitesi 75
tondan daha az olan katı hayvansal yağ üreten
tesisler, |
|
8.2.
Bitkisel ve hayvansal ürünlerin nihai paketlendiği
tesisler, |
|
8.3.
Günlük süt alımı 10 ile 200 ton arasında olan (yıllık ortalama değer
bazında) süt ve süt ürünleri tesisleri, |
|
8.4.
Yıllık kapasitesi |
|
8.5.
Kapasitesi 5 ton/gün ve üzeri şekerleme ve şurup üretim
tesisleri, |
|
8.6.
Alkolsüz içecekler üretim tesisleri, |
|
8.7.
Günlük hayvansal karkas kapasitesi 50 ton ve daha düşük olan mezbahaneler
(Ek 1’de yer almayan tesisler), |
|
8.8.
Günlük kapasitesi 5000 adedin üzerinde olan kanatlı hayvan kesim
tesisleri, |
|
8.9.
Haftalık işleme kapasitesi 200 kg’ın üzerinde olan hayvansal yağların
ergitildiği tesisler, |
|
8.10.
Günlük kapasitesi 10 ton ve daha düşük olan hayvan kesimi yan ürünleri ve
artığı işleme vb. tesisler, |
|
8.11.
Hayvan artıkları ve hayvansal atıkların depolandığı
tesisler, |
|
8.12.
Tabaklanmamış hayvan derilerinin kurutulduğu, tuzlandığı ve/veya
depolandığı tesisler.
Aşağıdakiler kapsam dışındadır; ·
Lokantalar,
kantinler, hastaneler vb işletmeler, ·
Haftalık
8000 kg’ın altında et işleme kapasitesi olan
kasaplar, |
|
8.13.
Aşağıdaki gıda ürünlerinin üretimine yönelik her türlü işlem ve
prosesler: 8.13.1.
Günlük 75 tonu aşmayan nihai üretim kapasitesine sahip (süt hariç)
hayvansal hammaddeler, 8.13.2.
Günlük 300 tonu aşmayan nihai üretim kapasitesine sahip (üç aylık ortalama
değer bazında) bitkisel hammaddeler, Aşağıdaki
tesisler kapsam dışındadır: · Restorant,
kantin, hastane ve benzeri tesislerin mutfakları, · Haftalık
8000 kg’ın altında et işleme kapasitesi olan
kasaplar, · Haftalık
et ve balık tütsüleme kapasitesi 1000 kg’ın altında olan tütsüleme
tesisleri, · 11
Eylül 2000 tarih ve 24167 sayılı Et Üretim Tesislerinin Kurulması,
Açılması, Çalıştırılması ve Denetim Usul ve Prensipleri Hakkındaki
Yönetmeliği’nde verilen değerlerin altında kapasitesi olan bağırsak ve
işkembe temizleme tesisleri, · Günlük
kapasitesi 100 tonun altında olan tahıl ve gıda öğütme
tesisleri, · Kapasite
raporuna göre, günlük 1 tonun altında kahve veya 10 tonun altında kahveyle
ikame edilebilen ürünler, tahıl, kakao veya fındık vb kavurma veya öğütme
tesisleri, |
|
8.14.
İşlenmemiş kemik ve işlenmiş hayvan derisi ve kılı depolama tesisleri.
Aşağıdaki tesisler kapsam
dışındadır: ·
Haftalık
4000 kg’ın altında et işleme kapasitesi olan
kasaplar, ·
11
Eylül 2000 tarih ve 24167 sayılı Et Üretim Tesislerinin Kurulması,
Açılması, Çalıştırılması ve Denetim Usul ve Prensipleri Hakkındaki
Yönetmeliği’nde belirtilmeyen tesisler, |
|
8.15.
Balık veya kemik unu üretim ve/veya depolama tesisleri,
|
|
8.16.
Balık yağı fabrikaları, |
|
8.17.
30
m3/gün altı atıksu oluşturan zeytin işletmeleri. |
|
8.18.
Çay fabrikaları. |
|
9.
Tarım ve Su Ürünleri Yetiştiriciliği Tesisleri |
|
9.1.
Toplu hayvancılık faaliyetleri: |
|
9.1.1
Kapasitesi 500 ve üzeri büyükbaş ile 1000 ve üzeri küçükbaş hayvancılık
tesisleri, |
|
9.1.2.
Aşağıdaki kapasiteye sahip kanatlı tesisleri: · 20.000-40.000
kapasiteye sahip piliç tesisleri, · 20.000-40.000
kapasiteye sahip tavuk tesisleri. |
|
9.2.
Yer kapasitesi aşağıdaki sayıdan fazla olan toplu domuz yetiştiriciliğinin
yapıldığı tesisler, |
|
9.2.1.
Kapasitesi 750 üzeri anaç domuz tesisleri, |
|
9.2.2.
|
|
9.3.
En az aşağıda belirtilen ve üzeri kapasitelere sahip toplu kümes
hayvancılığının yapıldığı tesisler, |
|
9.3.1.
40.000 ve üzeri kapasiteye sahip piliç üretim
tesisleri, |
|
9.3.2.
40.000 ve üzeri kapasiteye sahip tavuk üretim
tesisleri, |
|
9.4.
Balık ve/veya su ürünleri çiftlikleri, |
|
10.
Diğer Tesisler |
|
10.1.
Günlük işlem kapasitesi 10 ton ve altında elyaf veya tekstil önişlem
(yıkama, ağartma, terbiye ve merserizasyon benzeri işlemler) veya boyama
tesisleri, |
|
10.2.
Günlük nihai ürün kapasitesi 12 ton ve altında olan hayvan derisi ve postu
tabaklama ve/veya deri mamulleri işleme
tesisleri, |
|
10.3.
Solvent tüketim kapasitesi saatte |
|
10.4.
Üretim kapasitesi 25 ton/saat ve üzerinde olan hava sıvılaştırma
tesisleri, |
|
10.5.
Motorlu taşıtlar için sürekli yarış ve test
parkurları, |
|
10.6.
Kentsel ve/veya evsel nitelikli atık su arıtma
tesisleri, |
|
10.7.
Hurdaların veya kullanılmış taşıtların veya hurda taşıtların depolama
alanları ve/veya işlem tesisleri, |
|
10.8.
3.000 KW veya üzerindeki anma güçlü jet motorlar ve gaz türbinleri için
test merkezleri veya bu güçlerde motor ve gaz türbinlerinin bulunduğu test
standartları, |
|
10.9.
Yapay mineral elyafın üretildiği tesisler, |
|
10.10.
Sigara fabrikaları, |
|
10.11.
Cam elyaf, mineral elyaflar veya profil ve tabaka biçimindeki malzemelerin
organik solvent kullanılmadan kimyasal tabaka ile kaplandığı emprenye
edildiği, doyurulduğu ve kurutulduğu tesisler, |
|
10.12.
Bant biçimindeki malzemeleri plastik maddelerle kaplayan tesisler ile
plastik maddeler, yumuşatıcılar, okside ve beziryağı veya diğer
maddelerden meydana gelen karışımları kurutan
tesisler, |
|
10.13.
Tellerin fenol ve kresol reçinelerle ya da diğer organik maddelerle
(organik solvent kullanımı haricinde) yalıtıldığı
tesisler, |
|
10.14.
Üretim kapasitesi 500 kg/saat ve üzerinde olan stiren katkılı veya aminli
epoksi reçineli sıvı veya doymamış poliester reçinelerinin işlendiği
tesisler, |
|
10.15.
Isıl işlem yoluyla furan, üre fenolü resorsin maddeleri veya ksilen
reçinesi gibi aminoplast veya fenolformaldehidplastların kullanımı ile
madde üretilen tesisler (ana girdi maddeleri 10 kg/saat ve üzerinde olan
tesisler), |
|
10.16.
Poliüretan biçimlendirme maddeleri veya poliüretan köpüğü ile maddeler
içerisinde boşluk oluşturma çalışmaları yapan tesisler (ana girdi
maddelerinin 200 kg/saat ve üzerindeki tesisler dahil olup, termoplastik
poliüretan kullanan tesisler), |
|
10.17.
Kuru durumda olan tozlanabilen yığma maddelerin, damperli araçlar ve
devirmeli depolar, kepçeler ve teknik araç ve gereçlerle doldurulup
boşaltıldığı açık veya tam kapalı olmayan depolama tesisleri (200 ton/gün
ve üzerinde madde aktarılan tesisler dahil olup, hafriyat çalışmaları
hariçtir), |
|
10.18.
Asbest kullanılmaması koşulu ile fenol veya diğer plastik reçineli
bağlayıcı maddelerin kullanılması suretiyle balata üreten
tesisler, |
|
10.19.
Organik bağlayıcı maddeler kullanılarak yapay zımpara plakaları,
parçaları, zımpara kağıtları veya dokularının üretildiği
tesisler, |
|
10.20.
Elastomer bazlı ürünlerin üretimi ve
muamelesi, |
|
10.21.
Hayvan dışkısı kurutma tesisleri, |
|
10.22.
Tuz işletmeleri, |
|
10.23.
Biyodizel üretim tesisleri, |
|
10.24.
Kayak merkezleri, kablolu otomobiller ve entegre
tesisler, |
|
10.25.
Karasularımızda tarifeli seferler yapan gemilerin yolcu almak için
yanaştığı limanlar, balıkçı barınakları, yat yanaşma kapasitesi elli yatın
altında olan marinalar-yat limanları, |
|
10.26.
Kentlerin dışında yer alan tatil köyleri ve otel kompleksleri ve entegre
tesisleri, |
|
10.27.
Kalıcı kamp ve karavan alanları, |
|
10.28.
Tema parkları, |
|
10.29.
Endüstriyel nitelikli diğer atık sular (sulu baca gazı arıtım sistemi
kullanan tesisler, tutkal ve zamk üretim tesisleri, benzin istasyonları,
içmesuyu filtrelerinin geri yıkama suları, su yumuşatma, demineralizasyon,
rejenerasyon, aktif karbon, yıkama tesisleri, soğutma suyu ve benzeri
tesisleri), |
|
10.30.
Karışık Endüstriler (OSB ve sektör belirlemesi yapılamayan diğer
sanayiler), |
|
10.31.
Asfalt üretim tesisler, |
|
10.32.
Hastane ve sağlık kuruluşları (yatak kapasitesi 20 ve üzeri
olanlar), |
|
10.33.
Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü
Yönetmeliği Ek-2’sinde yer alan maddeleri içeren diğer
tesisler. |
EK-3
ÇEVRE DENETİM
TUTANAĞI
(Tüzel Kişiler
İçin)
|
|
T.C. ÇEVRE
VE ORMAN BAKANLIĞI |
Denetimin Başlama- Bitiş
Tarihi …../…../20...-…../...../20… Saati: |
Tutanak
Seri No:............... | |||||||||
DENETLENEN TÜZEL KİŞİNİN | ||||||||||||
|
Adı |
| |||||||||||
|
Adresi |
| |||||||||||
|
Vergi Sicil
No. |
|
Tel.
No. |
|
Faks
No. |
| |||||||
|
Yetkili Temsilcisinin
Adı Soyadı |
|
T.C. Kimlik
No: |
| |||||||||
|
DENETİM
BULGULARI: (Bu alan yeterli
olmadığında boş bir kâğıda bulguların yazımına devam edilir ve denetim
bulgularının bitiminde düzenleyenler ve tesis yetkilisi tarafından
paraflanır.) | ||||||||||||
|
Denetimi Gerçekleştiren
Birim |
| |||||||||||
|
Denetim
Nedeni |
Planlı ÿ
Ani ğ
Şikâyet ğ | |||||||||||
|
Tesis Yetkilisinin Adı
Soyadı ve İmzası |
| |||||||||||
|
Düzenleyenlerin | ||||||||||||
|
Adı
Soyadı |
Kurumu ve
Unvanı |
İmzası |
Onay/Görev Yazısı
Tarihi-Sayısı | |||||||||
|
|
|
|
| |||||||||
|
|
|
|
| |||||||||
|
|
|
|
| |||||||||
|
|
|
|
| |||||||||
|
|
|
|
| |||||||||
|
|
|
|
| |||||||||
|
|
|
|
| |||||||||
|
3 nüsha olarak
hazırlanan işbu tutanak mahallinde ..... madde ve ..... sayfa olarak
düzenlendi, taraflarca okunarak doğruluğu kabul ile imzalandı ve bir
sureti tesis yetkilisine verildi. | ||||||||||||
ÇEVRE DENETİM
TUTANAĞI
(Gerçek
Kişiler İçin)
|
|
T.C. ÇEVRE VE ORMAN
BAKANLIĞI |
Denetimin Başlama- Bitiş
Tarihi …../…../20...-…../...../20… Saati: |
Tutanak
Seri No:............... | |||||
DENETLENEN GERÇEK KİŞİNİN | ||||||||
|
Adı
Soyadı |
|
T.C. Kimlik
No. |
| |||||
|
Baba
Adı |
|
Uyruğu |
| |||||
|
Doğum Yeri ve
Tarihi |
|
Yabancı ise Pasaport
No. |
| |||||
|
Nüfusa Kayıtlı
Olduğu |
İl |
| ||||||
|
|
İlçe |
| ||||||
|
|
Mahalle/Köy |
| ||||||
|
Ev
Adresi |
| |||||||
|
İş
Adresi |
| |||||||
|
Ev
Telefonu |
|
Cep
Telefonu |
| |||||
|
DENETİM
BULGULARI: (Bu alan yeterli
olmadığında boş bir kâğıda bulguların yazımına devam edilir ve denetim
bulgularının bitiminde düzenleyenler ve tesis yetkilisi tarafından
paraflanır.) | ||||||||
|
Denetimi Gerçekleştiren
Birim |
| |||||||
|
Denetim
Nedeni |
Planlı ÿ
Ani ğ
Şikâyet ğ | |||||||
|
Gerçek Kişinin Adı
Soyadı ve İmzası |
| |||||||
|
Düzenleyenlerin | ||||||||
|
Adı
Soyadı |
Kurumu ve
Unvanı |
İmzası | ||||||
|
|
|
| ||||||
|
|
|
| ||||||
|
|
|
| ||||||
|
|
|
| ||||||
|
|
|
| ||||||
|
3 nüsha olarak
hazırlanan işbu tutanak mahallinde ….. madde ve ..... sayfa olarak
düzenlendi, taraflarca okunarak doğruluğu kabul ile imzalandı ve bir
sureti tesis yetkilisine verildi. | ||||||||